ὑπερφανής

ὑπερφᾰνής, ές, (ὑπερφαίνομαι)

• appearing over or above, out-topping, δόρατα ταπεινὰ καὶ μὴ ὑπερφανῆ X. Eq.Mag. 5.7 (cod.B, ὑπερηφανῆ cett.): coupled with ὑπέργεια, Poll. 5.150 (v.l. ἐπι-), cf. 9.20.