ὑπερύψηλος
ὑπερύψηλος, exceeding high
ὑπερύψηλος, ον,
- exceeding high, X. An. 3.5.7, Arr. An. 1.5.12, Ael. VH 3.1, etc.
ὑπερ·ύψηλος, ος, ον, extrêmement élevé, Xén. An. 3, 5, 7 ; Arr. An. 1, 5 ; El. V.H. 3, 1 ; DC. 37, 2.
Étym. ὑ. ὑψηλός.
ὑπερύψηλος, übermäßig hoch ; Xen. An. 3.5.7 ; δένδρα DC. 37.2.
ὑπερύψηλος
ὑπερ-ύψηλος, ον,
- exceeding high, Xen.