ὑπερφίαλος
ὑπερφίαλος, overbearing, overweening, arrogant
- overbearing, overweening, arrogant, of persons, freq. in Homer, in Il. of the Trojans, 13.621, 21.459, al.; in Od. of the Cyclopes, 9.106 (of the Cyclopes in good sense, B. 10.78); more freq. of the suitors, Od. 1.134, 2.310, al.; Γίγαντες B. 14.62; ὑ. γόνος, of a Centaur, Pi. P. 2.42, cf. O. 10(11).34, P. 4.111; also θυμὸς ὑ. an arrogant spirit, Il. 15.94; ἔπος, μῦθοι ὑ., Od. 4.503, 774.—Orig. the word seems only to have signified puissant, without any bad sense, as is prob. from Od. 21.289, where Antinous uses it of himself and the rest of the suitors, ὑπερφιάλοισι μεθʼ ἡμῖν δαίνυσαι; and Aristarch. read ὑπερφίαλον for ὑπέρθυμον in Il. 5.881: later writers also used it without any bad sense, δεσμὸς ὑ. a huge bond, Pi. Fr. 92; οἶνον ὑπερφίαλον κελαρύζετε pour the noble wine, or pour it without stint, Ion Trag. 10:—this notion appears most clearly in the Adv. ὑπερφιάλως, exceedingly, excessively, ὑ. νεμεσᾶν Il. 13.293, Od. 17.481, 21.285; ἀνιάζειν Il. 18.300: but the Adv. also passed into the sense of haughtily, arrogantly, Od. 1.227, 4.663, etc. (The old deriv. from ὑπὲρ φιάλην, running over (cf. Ion l.c.), is improbable, but modern explanations are unconvincing.)
• Adv . gewaltig, übermäßig, allzusehr, νεμεσᾶν Il. 13.293, Od. 17.481, 21.285, ἀνιάζειν Il. 18.300, ὑβρίζειν Od. 1.227, ἦ μέγα ἔργον ὑπερφιάλως ἐτελέσθη 4.663 ; 16.346 ; so ist auch das neutr. bei Ion bei Ath. XI.495c zu nehmen, ἐκ ζαθέων πιθακνῶν ἀφύσσοντες ὄλπαις οἶνον ὑπερφίαλον κελαρύζετε.
[ὑπερ- 6 + an unknown second element.]
Heedless of the rights or feelings of others, careless of the consequences of one’s actions, reckless, regardless: ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοί
[εἰσιν] Il. 3.106. Cf. Il. 5.881, Il. 13.621, Il. 15.94, Il. 21.224, 414, 459, Il. 23.611: Od. 2.310, Od. 3.315=Od. 15.12, Od. 4.790, Od. 6.274, Od. 9.106, Od. 11.116, Od. 13.373, Od. 14.27, Od. 15.315, 376, Od. 16.271, Od. 18.167, Od. 20.12, 291, Od. 21.289, Od. 23.356.
Absol.: ὑπερφιάλοισι μετελθών Od. 1.134.
Of speech, rash, idle: ἔπος Od. 4.503, μύθους 774.
- a monstrous τέκεν γόνον ὑπερφίαλον μόνα καὶ μόνον (i. e. Κένταυρον) P. 2.42 κείνῳ μὲν Αἴτνα δεσμὸς ὑπερφίαλος ἀμφίκειται fr. 92.
- b arrogant Μολίονες ὑπερφίαλοι O. 10.34 “ὑπερφιάλου ἁγεμόνος” (Pelias) P. 4.111
- overbearing, overweening, arrogant, Hom.:—adv. -λως, exceedingly, Hom.: arrogantly, Od. Deriv. uncertain: perh. an Epic form either of ὑπέρβιος or of ὑπερφυής.
-
…ἄσιτος, ἄπαστος ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος, ὁρμαίνουσʼ ἤ οἱ θάνατον φύγοι υἱὸς ἀμύμων, ἦ ὅ γʼ ὑπὸ μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι δαμείη. ὅσσα δὲ μερμήριξε λέων ἀνδρῶν ἐν ὁμίλῳ δείσας, ὁππότε μιν δόλιον περὶ κύκλον ἄγωσι, τόσσα μιν…
Homer, Odyssey
-
…ἐπηρτύνοντο παρὰ πρυμνήσια νηός · ἀλλʼ ἐμοὶ οὐ δόρποιο μελίφρονος ἤρατο θυμός · λάθρη δʼ ὁρμηθεῖσα διʼ ἠπείροιο μελαίνης φεῦγον ὑπερφιάλους σημάντορας, ὄφρα κε μή με ἀπριάτην περάσαντες ἐμῆς ἀποναίατο τιμῆς. οὕτω δεῦρʼ ἱκόμην ἀλαλημένη, οὐδέ τι οἶδα…
NA, Homeric Hymns
-
…ἰσοφαρίζεις. οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις, ἥ τοι χωομένη κακὰ μήδεται οὕνεκʼ Ἀχαιοὺς κάλλιπες, αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις. ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ · τὸν δʼ ἄγε χειρὸς ἑλοῦσα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη πυκνὰ μάλα…
Homer, Iliad
-
…προπάροιθε θυράων ἑδριόωντο. τοῖσιν δʼ Εὐρύμαχος, Πολύβου πάϊς, ἦρχʼ ἀγορεύειν · ὦ φίλοι, ἦ μέγα ἔργον ὑπερφιάλως τετέλεσται Τηλεμάχῳ ὁδὸς ἥδε · φάμεν δέ οἱ οὐ τελέεσθαι. ἀλλʼ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν ἥ τις ἀρίστη ,…
Homer, Odyssey
-
…· Διὶ δʼ ἡμεῖς οἴσομεν ἄλλον · ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην, ὄφρʼ ὅρκια τάμνῃ αὐτός, ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοι καὶ ἄπιστοι, μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται. αἰεὶ δʼ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν φρένες ἠερέθονται · οἷς δʼ ὁ…
Homer, Iliad
-
…ὀψὲ κακῶς νεῖαι, ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους, νηὸς ἐπʼ ἀλλοτρίης · δήεις δʼ ἐν πήματα οἴκῳ, ἄνδρας ὑπερφιάλους, οἵ τοι βίοτον κατέδουσι μνώμενοι ἀντιθέην ἄλοχον καὶ ἕδνα διδόντες. ἀλλʼ ἦ τοι κείνων γε βίας ἀποτίσεαι ἐλθών…
Homer, Odyssey
-
…ἐνὶ οἰκία ναῖεν · ὃς δή τοι κτεάτεσσι πεποιθὼς θεσπεσίοισι μνάσκετʼ Ὀδυσσῆος δὴν οἰχομένοιο δάμαρτα. ὅς ῥα τότε μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι μετηύδα · κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγήνορες, ὄφρα τι εἴπω · μοῖραν μὲν δὴ ξεῖνος ἔχει πάλαι, ὡς…
Homer, Odyssey
-
…, ᾗσιν ἀγαλλόμενοι πολιὴν περόωσι θάλασσαν. τῶν ἀλεείνω φῆμιν ἀδευκέα, μή τις ὀπίσσω μωμεύῃ · μάλα δʼ εἰσὶν ὑπερφίαλοι κατὰ δῆμον · καί νύ τις ὧδʼ εἴπῃσι κακώτερος ἀντιβολήσας · τίς δʼ ὅδε Ναυσικάᾳ ἕπεται καλός τε μέγας τε…
Homer, Odyssey
-
…ἦεν. πὰρ δʼ αὐτὸς κλισμὸν θέτο ποικίλον, ἔκτοθεν ἄλλων μνηστήρων, μὴ ξεῖνος ἀνιηθεὶς ὀρυμαγδῷ δείπνῳ ἁδήσειεν, ὑπερφιάλοισι μετελθών, ἠδʼ ἵνα μιν περὶ πατρὸς ἀποιχομένοιο ἔροιτο. χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα καλῇ χρυσείῃ, ὑπὲρ…
Homer, Odyssey
-
…λίθον δʼ ἐπέθηκε θύρῃσι Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διὸς αἰγιόχοιο. τὼ δὲ καθεζομένω ἱερῆς παρὰ πυθμένʼ ἐλαίης φραζέσθην μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισιν ὄλεθρον. τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη · διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ, φράζευ ὅπως μνηστῆρσιν ἀναιδέσι…
Homer, Odyssey