Aba

Could not find Abisue in Logeion dictionaries.

Abisue Proper-name noun: masculine ablative plural, Proper-name noun: masculine dative plural of Aba

Abisue Verb: present active indicative 2nd singular of abeo

Aba . (or Abas), ae, m., v. Aga.

, prædium coloni, seu habitatio rustica, cum sufficienti prædio ad alendam familiam rusticam. Unde et Aba idem est ac colonia in Traditionibus Fuldensib. Lib. 2. Trad. 21 : Novem trado colonias, hoc sunt Hobunnæ, integras cum omnibus abjacentiis. Sunt autem Aba, Hobunna, Hoba, Hova, Oba, Huba, voces ejusdem significationis et originis scilicet à Germanico Haab, possessio, bona, hæreditas, vel a Saxonico Habban, habere, possidere. Charta Ricardis Augustæ pro Stivagiensi Monasterio inter Probationes historiæ Tullensis pag. 7 : Ecclesiam de Filgossen cum alodis in quo sita est Ecclesia, et quinquaginta duas Abas, cum vineis, terris, pratis ad hoc idem monasterium quod dicitur Stivagium pertinentes. Diploma Ludovici Pii à Mabil. relatum tom. 4. Analect. pag. 470 : Venerabilis abbas Tatto.. dedit Ratulfo presbytero cappellano nostro... in beneficium diebus vitæ suæ in loco qui dicitur Huroldis hova sex Abas vestitas sub integritate earum. Plura vide in Huba ubi de etymo dicturi sumus ; locus tradit. Fuld. supra citatus legitur apud Schannatum pag. 39. trad. lxxviij, quid vero ad rem faciat non video. De his vocibus in universum agitur ibi pag. 323. n° 5.

, Latinis est, quod Græcis ἠθεῖε, compellatio scilicet, qua apud veteres, honoris causa, junior seniorem fratrem affari consueverat. Hinc sanctus Benedictus in Regula sua cap. 63 : Nulli liceat alium puro nomine appellare : sed priores, juniores suos fratres nominent ; juniores autem, priores suos Nonnos vocent, quod intelligitur paterna reverentia, etc. Sic junior seniorem aut parentem voce ἄττα, vel ut apud Callimachum ἄππα ; soror sororem voce ἄπφα, compellabat. Sunt et aliæ hujusmodi voces ut τέττα, πέττα, πίττα, de quibus videsis Scaliger. lib. 1. cap. 29. Lexicon Martinii, Etymol. Vossii. Est autem Aba vox Hebraicæ originis ab בא Pater, unde Syriacum אבא dilexit et אבא Pater. Putat Martinius ideo fratrem majorem voce Aba compellari solitum fuisse quod in eum Abi seu patris transferretur dignitas. , a voce aba, fratrem affari. Ausonius in Epist. 1. patrem alloquens ait : Nam supparis æviSum tibi ego, et possem fratris Abare vice. Hunc versum ita restituere Scaliger et Vinetus ex pervetusto et optimæ notæ Ausonii codice ; in vulgatis enim est, fratris habere vice. Scaliger animadversionem firmat suam hac ratione : ut a lallo lallare, a pappa pappare, sic ab aba abare. Vide Forc. Lex. in voce Abare.

Menu

Word wheel

Aba

Saved

Recent