abactio
abāctio, ōnis, f. (abigo) = ἐξέλασις, das Wegtreiben, Hier. in Ierem. 1, 5, 15. Gloss. II, 302, 50.
[filius virginis ] suorum ‥ ~one fidelium nulla intercape-dine separatur
ăbāctĭō, ōnis, f. (abigo), détournement : Hier. Jer. 1, 5, 15.