Cupidineus
Cupidineus, of Cupid
Cŭpīdĭnĕus, adj., v. cupido, II. A. 2. β.
Cupīdineus, a, um (Cupido), zu Kupido gehörig, Liebes-, tela, Ov.: sagittae, Ov. – übtr.: a) lieblich, reizend, Labyca, Mart. 7, 87, 9. – b) geil, sanguis, Prud. psych. 61.
frange Cupidineos arcus
omnium tota vita omnino obscenitatum ~earum expers
~eo,on grædigum
pecuniam, non pretium sanctitatis, bruto intellectu pensabat. hinc semen ~eae vanitatis fovebat
Cŭpīdĭnĕus, (16) a, um, de Cupidon : Ov. Tr. 4, 10, 65 || beau comme Cupidon : Mart. 7, 87, 9.
- 1. (Ov.) van de liefdesgod, liefdes- [tela];
- 2. (Mart.) lieflijk, aantrekkelijk.
Sed pecuniam, non pretium sanctitatis bruto intellectu pensabat. Hinc semen Cupidineæ vanitatis, etc.
Cupīdineus
adj.,
- of Cupid: tela, O.: sagittae, O.