Furina
Furīna (also Furrīna), ae, f.,
- a goddess worshipped in ancient Rome, otherwise unknown: Furrinalia Furrinae, quod ei deae feriae reipublicae dies is, quojus deae honos apud antiquos. Nam ei sacra instituta annua et flamen attributus: nunc vix nomen notum paucis, Varr. L. L. 6, § 19 Müll.: quarum (Eumenidum) et Athenis fanum est et apud nos. ut ego interpretor, lucus Furinae, Cic. N. D. 3, 18, 46: ponticulus, qui est ad Furinae, Satricum versus, id. Q. Fr. 3, 1, 2, § 4.—
- II Deriv. Furī-nālis (Furrīn-), e, adj., of or belonging to Furina, Furinal-: flamen, Varr. L. L. 5, § 84; 7, § 45 Müll.—In plur. subst.: Furī-nālia (Furrīn-), ium, n., the festival of Furina (celebrated on the 25th of July), Varr. L. L. 6, § 19; Calend. Maff. ap. Inscr. Orell. II. pp. 394 and 411; Paul. ex Fest. p. 88 Müll.
Furīna (Furrīna), ae, f., eine Göttin, die bei den Römern einen heiligen Hain hatte, deren Bedeutung aber unbekannt ist, Varro LL. 6, 19. Paul. ex Fest. 88, 16. Cic. ad Q. fr . 3, 1, 2. § 4: mit den Furien in Verbindung gesetzt bei Cic. de nat. deor. 3, 46 sq. – Dav. Furīnālis (Furrīnālis), e, furinalisch, der Furina, flamen, Varro LL. 5, 85 u. 7, 45. – Plur. subst., Furīnālia, ium, n., das Fest der Furina, am 25. Juli, Varro LL. 6, 19. Corp. inscr. Lat. 12. p. 225 u. p. 323. Vgl. Wissowa in Pauly-Wissowa Realenz. 7, 382 f.
Fūrīna (16) (Furr-), æ, f. , déesse inconnue, rapprochée de Furĭæ par Cic. Nat. 3, 46 ; cf. Varro L. 6, 19 ; P. Fest. 88, 16 || -nālis, e, de Furina : Varro L. 5, 84 || -nālĭa, ĭum, n. , la fête de Furina : Varro L. 6, 19.
Furīna
An early Latin goddess, whose name, in the time of Varro, was known to very few (Varr. L. L. v. 3). There was a sacred grove of this goddess beyond the Tiber (in which Gaius Gracchus was slain), and this, with the similitude of the name, led Cicero and others to identify Furian with the Furies (Cic. N. D. iii. 18). The Furinalia were celebrated on the 25th of July.