furialis
furialis, of the Furies, like the Furies, furious, raging, dreadful, fearful
Frieze-Dennison Vergil
furiālis, e: adj. (furiae), raging, 7.375.
fŭrĭālis, e, adj. [furiae].
- Of or pertaining to the Furies, or like the Furies, furious, raging, dreadful, fearful (mostly poet.; syn.: furiosus, furibundus, fanaticus): Alecto torvam faciem et furialia membra Exuit, Verg. A. 7, 415: caput Cerberi, Hor. C. 3, 11, 13: incessus, Liv. 7, 17, 3: arma, i.e. of the Bacchantes, Ov. M. 6, 591; cf. Erichtho, id. H. 15, 139: furialis illa vox (Clodii) nefariis stupris effeminata, Cic. Planc. 35, 86: dira exsecratio ac furiale carmen, Liv. 10, 41, 3: caedes, Ov. M. 6, 657; cf.: quod pretium speret pro tam furialibus ausis, id. ib. 6, 84: dens leonis, Mart. 2, 75, 7: mensae Atrei, Ov. Am. 3, 12, 39: tollitur in caelum furiali turbine clamor, fearful, Sil. 16, 320.—In neutr., adverb.: aurigae furiale minetur Efferus, Stat. Th. 6, 429; Claud. B. Get. 326.—
- II Act., making mad, infuriating (poet. and very rare): haec me irretivit veste furiali inscium, Cic. poët. Tusc. 2, 8, 20: aurum, Val. Fl. 6, 670: oscula, id. 7, 254.—Adv.: fŭrĭālĭter, furiously, madly, franticly: odit, Ov. F. 3, 637.
furiālis, e, I) v. furia no. I: a) furienmäßig, wütend, unsinnig, incessus, Liv.: arma, der Bacchantinnen, Ov.: Erichtho, bacchantisch begeistert, Ov.: vox, Cic.: dah. gräßlich, schrecklich, exitium, Val. Flacc. – furiāle, adv., Stat. Theb. 6, 429. Claud. b. Get. 326. – b) aktiv = in Wut und Raserei versetzend, vestis, Cic. poët.: aurum, Val. Flacc. – II) v. furia no. II. = zu den Furien gehörig, der Furien, membra, Verg. Aen. 7, 415.
mulieres in edituo murorum [ludum ] aspicientes in ~es amoris flammas joci irritant
neque fecerat hoc mentis ejus ~is impetus
ab illa ~i vertigine qua corda hominum dementata raptantur
post plurimas ~es altematas insanias coguntur inclusi fieri ductiles ad tractatum et guerrarum sevicia temperati reddebant in manus regias oppidum
quedam insana et quasi ~ibus stimulis agitata
strignus [i. e. strychnos ] manicon, quam alii perisson dixerunt, sive ut juvenes drion, vel ut Latini ~is eo quod furorem faciat
fŭrĭālis, (12) e (furia), de Furie, qui concerne les Furies : Virg. En. 7, 415 ; Cic. Pis. 46 || qui ressemble aux Furies : vox Cic. Planc. 86, voix de Furie, cf. Liv. 7, 17, 3 || forcené, terrible, atroce : Ov. M. 6, 84 ; 6, 657 || qui rend furieux [poét.] : Val. Flacc. 6, 670 ; 7, 254.
- 1. razend, woedend, waanzinnig [vox];
- 2. (poët.) tot razernij brengend [aurum; malum waanzin verwekkend];
- 3. van de Furiën, Furiën- [taedae].
furiālis e, adj.
- furia, of the Furies, like the Furies, furious, raging, dreadful, fearful: taedae: Alecto furialia membra Exuit, V.: caput Cerberi, H.: arma, i. e. of the Bacchantes, O.: vox: carmen, L.: caedes, O.: vestis, driving mad, C.poët.