furibundus
furibundus, raging, mad, furious
Frieze-Dennison Vergil
furibundus , a, um: adj. (furō), filled with frenzy; raging, raving, wild, frantic, 4.646.
fŭrĭbundus, a, um, adj. [furo], raging, mad, furious (rare but class.; syn. v. furialis).
- I In gen.: homo ac perditus (Clodius), Cic. Sest. 7, 15: impetus, id. Phil. 13, 9: tum ille (Catilina) furibundus: Quoniam, etc., Sall. C. 31 fin.: taurus, Ov. M. 13, 871: ignibus et ventis furibundus fluctuet aër, Lucr. 6, 367: cum semel accepit solem furibundus (Leo) acutum, Hor. Ep. 1, 10, 17: latronis impetus crudeles ac furibundos retardare, Cic. Phil. 13, 9, 19: silentia, Stat. Th. 10, 896.—*
- II Esp., filled with prophetic inspiration, inspired: hariolorum et vatum furibundae praedictiones (shortly before: furente modo and furor), Cic. Div. 1, 2, 4.—* Adv.: fŭrĭbunde, furiously: omnes furibunde concutiens, Hier. in Jesai. 5, 14, 5.
furibundus, a, um (furo), I) sich der Wut hingebend, wuterfüllt, wutschnaubend, wütig, fur. homo ac perditus, Cic.: taurus, Ov.: impetus, Cic. – II) sich der Begeisterung hingebend, von Begeisterung erfüllt, begeistert, praedictio, Cic. de div. 1, 4.
maluit quippe sanus ‥ discedere quam ~um agonithetam expectare
terrigenas furibunda super grassatur Erinys
nisi forte ~us vel insanus
Andromacha quasi ~a et nesciens quid facere possit
crudescentis signifer duelli fertur bachanti et ~o strepitu restitisse
spiritu furoris exagitatus, horrendis rictibus, torvis et minacibus oculis, gestibus ~is
~a debacatione
Hugo vehementer iratus est et pre ira ~us sic suos affatus est ‥
ille ~us et fremens omnes a loco expelli ‥ precepit
ille ‥ digito quodammodo quamquam ingrato ac ~o ‥ innoxia ejus latera ‥ caedenti demonstravit
~a ferarum rabies
o quanta est ~ae libidinis ferocitas
mare ‥ naviculam ~is procellis quatiebat
muliercularum ~us amor
sol dicitur esse in Leone, quia sicut leo ~us est, sic quum sol per illud decurrit signum, vehementem mundo caloris fervorem reddit
fŭrĭbundus, (12) a, um (furere), délirant, égaré : Cic. Sest. 15 || inspiré [par les dieux] : Cic. Div. 1, 4 ; 1, 114 ; Ov. M. 14, 107.
- 1. woedend, razend [homo; taurus; impetus];
- 2. in vervoering, bezeten [praedictio].
furibundus
adj.
- FVR-, raging, mad, furious: homo: taurus, O.: latronis impetūs: Dido, V.—Filled with prophetic inspiration, inspired: vatum praedictiones: Sibylla, O.