Germanus
Germānus, a, um, v. Germani, II. A.
2. Germānus, a, um, s. Germānīno. A.
gens ‥ animosa ‥ moribus conveniens cum ~is; non enim inhiat spoliis ut gens Germanica
cum Germanicis
2 Germānus, (12) a, um, de Germanie : Ov. Ars 3, 163.
3 Germānus, ī, m. , saint Germain [évêque de Paris].