Notus
Notus, the south wind
Frieze-Dennison Vergil
Notus , ī, m.: identical in meaning with auster; the south-wind, 1.85; wind, 6.355; storm, 1.575.
Nŏtus and Nŏtos, i, m. [Νότος], = auster, the south wind.
- I Lit.: tres Notus hibernas immensa per aequora noctes Vexit me violentus aquā, Verg. A. 6, 355: madidis Notus evolat alis, Ov. M. 1, 264: udus, Hor. Epod. 10, 19: procellosus, Ov. H. 2, 12: tepidus, id. Am. 1, 4, 12: sub Noton et Borean, Luc. 7, 363.—
- II Poet., transf., for wind in gen.: tendunt vela Noti, Verg. A. 3, 268; cf. id. ib. 1, 575; 5, 512; Tib. 1, 5, 35.
Auster vel Nothus,suðen wind
Nothus,suðan wind, oððe dooc, hornungsunu
solutas naves Nothus provexit in salum
~us, aliquando pro vento, aliquando pro adultero
respiciens pluvium porta severa Notum
Auster sive Nothus †plumas cum flumine [l. pluvias cum fulmine ] mittit
[ventus ] tertius cardinalis Auster, qui et Nothus dicitur
nec rimabatur hostis vulneri aditum, sed in Nothos fortunam emittens
ventrem ‥ / plus epulo tendit: duplex sic regnat Erinis / interius, venterque notho [v. l. noto ] turgescit utroque
2 Nŏtus (10) (-tŏs), ī, m. (νότος), Notus [le vent du midi] : Virg. En. 6, 355 ; Ov. M. 1, 264 || [poét.] vent : Virg. En. 3, 268, etc.
Notus or Notos (2) ī, m
- , Νότος, the south wind, V., H., O.: tendunt vela Noti, the winds, V.
Notus
(Νότος), called Auster by the Romans, the south wind, or strictly the southwest wind, bringing with it fogs and rain.