novalis

nŏvālis, e, adj. [novus], in agriculture,

• that is ploughed anew or for the first time: ager restibilis, qui restituitur ac reseritur quotquot annis: contra qui intermittitur, a novando novalis, Varr. L. L. 5, § 39 Müll.; cf. id. ib. 6, § 59; Paul. ex Fest. p. 174 Müll. —Hence,
• II Subst.: nŏvālis, is, f. (sc. terra), and nŏvāle, is, n. (sc. solum).
• • • 1 Fallow land: alternis idem tonsas cessare novales, Verg. G. 1, 71: quae numquam vacuo solita est cessare novali ... se nescit humus, Ov. P. 1, 4, 13; Pall. 1, 6; 2, 10: novale est, quod alternis annis seritur, Plin. 18, 19, 49, § 176; Col. 2, 2, 14: pabula fesso praebere novali, id. poët. 10, 84.—
    • 2 A field that has been ploughed for the first time: talis fere est in novalibus, caesā vetere silvā, Plin. 17, 5, 3, § 39; Dig. 47, 21, 3: novalis (dicitur), ubi fuit satum antequam secunda aratione renovetur, Varr. R. R. 1, 29, 1.—Hence,
  • B Transf.
  • • 1 Unploughed land, meadow-land: ille subacto et puro solo gaudet, hic novali graminosoque gaudet, Col. 6, praef. 1.—
    • 2 A cultivated field (poet.): impius haec tam culta novalia miles habebit? Verg. E. 1, 71: dira novalia Cadmi, Stat. Th. 3, 644.—
    • 3 The standing crops: nec prius inde domum quam tota novalia saevos In ventres abeant (boum), Juv. 14, 148.

novālis, e (novo, novus), was gepflügt werden muß, I) adi.: ager, Brachacker, Brachfeld, Varro LL. 5, 39 (vgl. 6, 59): u. so solum (Ggstz. subactum), Colum. 6. praef. § 1. – II) subst., novālis, is, f. (sc. terra), u. novāle, is, n. (sc. solum), A) eig.: 1) ein Brachacker, Brachfeld, tonsae novales, Verg.: ubi mundae sunt novales, Pallad.: novale vacuum, Ov.: novalis est ubi satum fuit ante quam secundā aratione renovetur, Varro: novale est quod aeque alternis annis seritur, Plin. – 2) ein Acker, der zum erstenmal gepflügt wird, neues Ackerfeld, Neubruch, talis fere est in novalibus caesā vetere silvā, Plin.: ex silva novale faciunt, ICt.: dumosa novalia purgans proscindens iterans, bis terque quaterque resulcans, Ven. Fort. vit. S. Mart. 3, 162. – B) übtr., jeder Acker, der bebaut wird, novalia culta, Verg. ec. 1, 70: diri novalia Cadmi, Stat. Theb. 3, 645.

novalis [CL =left unploughed between crops, fallow] 1 (as adj.) newly tilled. ~is ager, brocen land vel geworht land Ælf. Gl. 147; est ager ~is qui continuis annis novatur Osb. Glouc. Deriv. 32. 2 new, newly started. b freshly made, new. s1293 bellum ~e fit Normannis generale Ann. Exon. 16v..  b servisia ~e W. Worc. Itin. 2. 3 (as sb. m. or n., usu. pl.) fallow or newly tilled land; b (w. ref. to Jer. iv 3); c (subject to taxation); d (fig.). in ~ibus, i.~e. operibus sive sermonibus patrum optima institutione excultis Bede Prov. 980; 10‥ navalium, dincge WW; 10‥ ~ibus, wyrþelandum WW WW; ex ~ibus que sunt terre diu non culte Andr. S. Vict. Sal. 56; hoc ~e ‥ i. ager qui singulis annis renovatur Osb. Glouc. Deriv. 376; ~ia [gl.: waret] iterando rebinare aut veracta renovare Neckam Ut. 113; hibernis ~ibus, ~ibus, i. warez et est ~e terra antiqua vel pratum aliquod nuper aratum et sic jacet per totam hiemem absque semine et contra estatem iterum aratur et tunc primo inseminatur GlSid f. 150ra..  b 804 novare prius ~ia, et non seminare super spinas Alcuin Ep. 311.  c 1162 si que fiant ~ia in dicto feodo, inde percipiet decimas Act. Hen. II II 256; si de ~ibus tantum ‥ decimas retinetis, nobis in ea re damnum erit tolerabilius P. Blois Ep. 82 255A; c1190 ~ium vestrorum que propriis manibus colitis ‥ nullus a vobis omnino exigere decimas ‥ presumat Cart. Chester 61 p. 110; 1218 ut nullus a vobis de ~ibus ‥ decimas exigere ‥ presumat Cart. Cockersand I 24; 1304 pro decimis ~ium Reg. Heref. 412.  d ecclesiarum ~ia roscidis sacrorum dogmatum imbribus ubertim perfudit Aldh. Met. 2 p. 66; millenos animarum manipulos in fructiferis ecclesiae ~ibus ‥ protulit Id. VirgP 28 p. 264; arbiter ast rerum praesciverat hunc aliorsum / vomere salvifico sulcare novalia Christo Frith. 183; fructificetque Deo cordis nōvale prematque / virtutum messis semina nequitie Neckam VM 191. 4 profit or revenue from newly tilled land. 1252 abbas et conventus de Hulton concesserunt et fideliter promiserunt dictis abbati et conventui de Dieulacres quod de cetero nulla alia ~ia facient Cart. Dieul. 357; 1289 nobis est cum querela ostensum quod nove avoaciones decimarum ‥ recipiebantur de novo ac eciam impediebant eundem super percepcione ~ium RGasc II 477b; vetant dari stipendia, / decimas ac novalia, / curatis dum sunt miseri Pol. Poems I 236. 5 (gen.) cultivated land, field, or sim; b (in place-name). navalis [l. novales], campi culturae dediti GlC N 3; nam ~e illud quod Aswyk dicitur ex vastissimo producebat marisco Croyl. Cont. B 479.  b ubi et crucem ‥ erexit; a qua locus Anglice Crosfeld id est Crucis ~e nomen accepit J. Furness Kentig. 23 p. 200. 6 (understood as) harrow, instrument for tilling of soil. navalia [l. novalia], fælging GlC N 146.

1 nŏvālis, e (novus), quʼon laisse reposer pendant un an : Varro L. 5, 39 ; P. Fest. 174.

2 nŏvālis, (16) is, f. (s.-ent. terra ), jachère : Virg. G. 1, 71 ; Varro R. 1, 29, 1.

novalis , is. f.
新開之田。隔年種之地。

Suggest a Translation
See an image

novālis e, adj.

• novus, ploughed anew, ploughed for the first time.—As substf. (sc. terra), fallow land: tonsae novales, V.—As substn. (sc. solum): vacuum, O.: culta novalia, tilled fields, V., Iu.