pabulator
pabulator, a forager
pābŭlātor, ōris, m. [pabulor].
- A fodderer, a herdsman; only according to the gloss: pabulator pastor, qui bubus pabula praebet, Isid. Gloss.—
- II In milit. lang., a forager, Caes. B. C. 1, 55; id. B. G. 5, 17; Hirt. B. G. 8, 11; Liv. 27, 43; 29, 2.
pābulātor, ōris, m. (pabulor), der Futterholer, Furagierer, Caes. u. Liv.
~ores, nutritores
explorat si qui offendantur aut commeatum advectantes, aut in legatione directi, aut ~oribus suis insidiantes
segetes falcem cultoris intactae expectabant, quas nec attrivit superba equitum effusio, nec demessuit pabul[a ]tor
~or, pastor qui pabula sequitur
~ores,horshiordas
pābŭlātŏr, (13) ōris, m. (pabulor), celui qui donne le fourrage aux animaux : Gloss. Scal. || celui qui va au fourrage, fourrageur : Cæs. G. 5, 17, 2 ; Liv. 27, 43.
pābulātor ōris, m
- pabulora forager, Cs., L.