Staienus
- a Roman surname, e. g. C. Aelius Paetus Staienus, a judge, Cic. Clu. 20, 55; 24, 64; cf. as a proverb of bad oratory: Staieni et Autronii, id. Brut. 69, 244; 72, 251.
called in many editions of Cicero C. STALE'NUS, one of the judices at the trial of Oppianicus in B. C. 74. It was believed that he had at first received money from the accused to acquit him, but afterwards voted for his condemnation, because he had received a still larger sum from the accuser Cluentius. (Cic. Ver. 2.32, with the note of Zumpt.) Cicero, in his oration for Cluentius, in B. C. 66, in which he is anxious to remove from the minds of the judges the bad impressions that existed against his client, dwells at length upon the fact that Oppianicus had bribed Staienus, and also represents the latter as the agent employed by Oppianicus to bribe the other judges. According to Cicero, Staienus was a low-born contemptible rascal, who called himself Aelius Paetus, as if he had been adopted by some member of the Aelia gens, and who had assumed the cognomen Paetus, in preference to that of Ligur, another cognomen of the Aelii, because the latter would have reminded the people that he had sprung from Liguria. His oratory was characterized by vehemence and fury, but was sufficiently popular to have raised him to the honours of the state, had he not been condemned of majestas, in consequence of exciting a mutiny among the troops during his quaestorship. Further Information
Cic. pro Cluent. 24, 26, 36, Brut. 68, Top. 20.
-
…modo quanta fuerit sed etiam ad quam rem fuerit ostendat Sedecim dico iudices ut Oppianicus absolveretur corrumpendos fuisse ; ad Staienum dcxl milia nummum esse delata. si, ut tu dicis, gratiae conciliandae causa, quadraginta istorum accessio milium…
Cicero, pro Cluentio
-
…faece, inquit, hauris idque iam dudum, sed tacebam ; hoc vero non putabam, te usque ad Staienos et Autronios esse venturum. Non puto, inquam, existimare te ambitione me labi, quippe de mortuis ;…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…cur eum, cum in consilium iretur, Cluentius et Cannutius abesse patiebantur cur, cum in consilium mittebant, Staienum iudicem cui pecuniam dederant non requirebant Oppianicus querebatur, Quinctius flagitabat ; sine Staieno ne in consilium iretur tribunicia potestate…
Cicero, pro Cluentio
-
…stultus est is cui nihil in mentem venit quam ille qui quod stulte alteri venit in mentem comprobat. ita Staienus tum recenti re, cum faucibus premeretur ; sive ; ultro excogitavit sive, ut homines tum loquebantur…
Cicero, pro Cluentio
-
…adduxit. consurgitur in consilium, cum sententias Oppianicus, quae tum erat potestas, palam ferri velle dixisset ut Staienus scire posset quid cuique deberet. Varia iudicum genera ; nummarii pauci sed omnes irati. Vt qui accipere in…
Cicero, pro Cluentio
-
…nomen ante illud tempus populo ignotum fuisset, indignissimum porro videretur circumventum esse innocentem pecunia, hanc deinde suspicionem augeret Staieni improbitas et non nullorum eius similium iudicum turpitudo, causam autem ageret L. Quinctius, homo cum summa potestate…
Cicero, pro Cluentio
-
…. HS xl milia in singulos iudices distributa eum numerum sententiarum conficere debebant ut ad cumulum spe maiorum praemiorum ipsius Staieni sententia septima decima accederet. atque etiam casu tum, quod illud repente erat factum, Staienus ipse non aderat…
Cicero, pro Cluentio
-
…viri boni qui tum consulto propter in occulto stetissent, ut res patefacta et in forum prolata et pecunia omnis Staieno extorta atque erepta sit. huius Staieni persona populo iam nota atque perspecta ab nulla turpi suspicione abhorrebat ; suppressam…
Cicero, pro Cluentio
-
…, cum in consilium mittebant, Staienum iudicem cui pecuniam dederant non requirebant Oppianicus querebatur, Quinctius flagitabat ; sine Staieno ne in consilium iretur tribunicia potestate effectum est. at condemnavit. hanc enim condemnationem dederat obsidem Bulbo et ceteris…
Cicero, pro Cluentio