stagnarius
stāgnārius, iī, m. (2. stagnum) = κολλυστής, der Löter, Gloss. III, 271, 23.
opera ~nnaria(
mineras et opera ~nnar' vocatatynne workes
horum ‥ ~nnariorum sive metallicorum operum duo sunt genera. alterumlode-works , alterumstreame-works vocant
quod permittatis ~gnarios nostros Devon' ‥ habere carbonem in mora nostra de D.
custos habeat plenam potestatem ad ~nnarios predictos
Peter Power et Dunall Rathlewe, ~nnarii vocatitynners
sunt in nostra vicinia fusores companarii, ~nnarii [] pewterers
propraesides ‥ qui singulis mensibus in sua quisque regione lites dijudicat, que judicia a stanno ~nnaria vocantur a quibus ad ipsum praesidem nunnumquam provocatur
Etameur:
Magistro Gabriele(Mand. Camer. Apost. 1465. 17. jan. f. 48.)Stagnario de urbe, seu honorabili viro Nicolao Ordentti expenditori palatii apostolici.... pro valore 217. libris stagni.