stagnator
stāgnātor, ōris, m. (= stannator, v. 2. stagnum = stannum) = κασσιτερουργός, der Zinnarbeiter, Zinngießer, Gloss. II, 339, 29.
~gnatores ei habere facias in ea libertate quam habere debent et solent
~nnatores
idem reddit compotum de ‥ xvij s. ij d. de c et dim. xxvj lib. stagminis de alba convencione iiijxx viij alborum ~nnatorum, prec' cx s., et lvij s. viij d. de nigra convencione cccxlvj nigrorum ~nnatorum, videlicet de quolibet ij d.
supplicant domino regi quod ‥ velit ‥ assignare super ~nnatores stannarie predicte unum capitalem et certum custodem de comitatu predicto [Devon ]
de minera stagni remanente ~gnatores nostros ibidem disponere permittatis(
~nnatoribus sive emptoribus stanni nigri vel albi(
stagnātŏr, ōris, m. (stagnum 2), ouvrier en étain : Gloss. Labb.