stagnus
stāgnus, ī, m., s. 1. stāgnum ➳ .
Scaquus, ni fallor. Vide Scacci 1. et Scaqueti. Statuta Guidonis Abb. Crassensis ann. 1377. apud
Item Statuimus et ordinamus ut nullus subditorum nostrorum Monachorum infra septa dicti monasterii vel extra ubicumque ad taxillos ludat, sive ille ludus fiat cum solis taxillis vel cum aleis seu Stagnis, vel alio quocumque nomine nuncupentur. Alias in contra facientes sententiam excommunicationis ferimus in his scriptis ; quam sententiam contra tales ludentes ad taxillos sic intelligimus et etiam declaramus, quod ludentes ad aleas seu Stagnos, licet cum taxillis, ad comestibilia et potabilia, etc.Vide Stater.
Ex istisCharta ann. 1451. ex Archivo Piscator. Massil. :(assidibus) fiat fundus navis bene cusitus et Stagnus, taliter quod aqua non possit ingredi.... et assides ipsius sponde sint fortiter cusite et Stagne.
Petierunt quod valeant visitare tonairas omnes quotiescumque voluerint ut sint Stagnæ et natatæ, ac altitudinis et longitudinis debitæ.
Si quis ancillam alterius apprehenderit fugientem, et a domino suo potuerit evadere, Stagnum ferrum merito accipiat.Hoc est fortassis, calido ferro signetur. Vide Scara 1.