abiectio

abjectĭo, ōnis, f. [abicio]. *

• A throwing away or rejecting: figurarum (opp. additio), Quint. 9, 3, 18.—*
• II Abjectio animi, dejection, despondency (joined h. l. with debilitatio), Cic. Pis. 36, 88.

abiectio, ōnis, f. (abicio), I) das Wegwerfen, Abwerfen, manuum neglecta atque distensa abiectio, Sinkenlassen, Cael. Aur. acut. 2, 10, 59: abiectiones S litterae, die Abstoßung, Prisc. de metr. Ter. 8. – II) übtr.: die Entmutigung, debilitatio atque abiectio animi tui, Cic. Pis. 88. – b) die Demütigung, Verachtung, auch im Plur. (Ggstz. honores), Eccl.

abjectio, onis. f.
卑賎。遺棄。— animi 失望。

Suggest a Translation
See an image

abiectiō ōnis, f

• abicio, a casting down; only fig.: debilitatio atque abiectio animi.