1 abigere
[CL]
1 to drive away. b to drive, compel. c (fig.) to banish, avert. d (refl.) to withdraw.
abacta, involata vel exclusa
[GlC A 40] (cf. [ib. 30]); ea quae fraude abegerant sponte restituunt
[Aldh. VirgP 37]; 10‥ abegerunt, from adreofan
[WW]; s1138 virgines et viduas ‥ sub jugo servitutis in Scottiam abegerunt
[J. Hex. HR Cont. 290]; Erymanthus abacto / respiravit apro
[J. Exon. BT II 118]; hi sunt musce ‥ quas utinam Abraham cum flabello abegisset a sacrificiis
[Gir. GE II 33]; 1507 abegit certa animalia, viz. xij boves et unam vaccam, et eos ‥ abegens [sic] ibidem dimisit
[Sanct. Durh. 47]. b omnis ceapscip ‥ pacem habeat que in portum veniet, ‥ si non sit abacta tempestatibus [AS: gyf hit undrifen biō]
[(Quad.) GAS 222]. c coepit orando periculum ‥ ~ere
[Bede HE II 7]; timor [Domini] contemptus ~it caecitatem
[Eriug. Per. 565B]; meritis sibi funus abegit
[Serlo Wilt. 38. 19]. d ab ejus communione ‥ se abegerunt
[Ockham Err. Papae 965].
2 (p. ppl.) enfeebled by age.
in abacte matris incidi amplexus [gl.: abactus dicitur quasi ab actu remotus]
[Balsh. Ut. 47].
2 abigere
v. ambigere(1b)