abietarius
ăbĭĕtārĭus, a, um, adj. [abies],
- pertaining to fir-wood, deal: negotio, Paul. ex Fest. p. 27 Müll.—Subst.: ăbĭĕtārĭus, ii, m., a joiner, Vulg. Exod. 35, 35.
abietārius, a, um (abies), zum Tannenholz-, übh. zum Werkholz gehörig, negotia, Holzhandel, Paul. ex Fest. 27, 11. – subst., abietarius, ī, m., der Tischler, Vulg. exod. 35, 35.
ăbĭĕtārĭus, a, um, de sapin : P. Fest. 27, 11 || m. pris. substt , ouvrier qui travaille le sapin : Vulg.
Carpentarius qui de abiete operatur. Joan. de Janua.