abiectus
abiectus, low, crouching
abjectus, a, um, v. abicio, P. a.
abiectus, a, um, PAdj. m. Compar. u. Superl. (abicio), nur übtr.: I) nachlässig hingeworfen, wenig schwungvoll, prosaisch, senarii, Cic.: versus, Cic.: oratio humilis et abiecta (Ggstz. oratio nimis alta et exaggerata), Cic. – II) zu Boden gedrückt, a) der Stufe, dem Stande, Range nach, niedrig, gemein (Ggstz. amplus), verba, Cic.: actor, Cic.: familia abiecta atque obscura, Cic.: abiectissimum negotium, Val. Max. – b) dem moral. Halte nach, niedergebeugt, gedrückt, kleinmütig, verzagt, entmutigt, hoffnungslos, von Pers., Cic.: animus, Cic.: animus abiectior, Cic.: m. Genet. loc., multos sibi maestiores et abiectiores animi (im G.) visos, Liv. 9, 6, 11. – c) in moral. Beziehung, verächtlich, verworfen, contemptus, abiectus, Cic.: animus abiectissimus, Quint.: abiectior vita (scortorum), Aur. Vict.
- 1. achteloos (neergeworpen), laag-bij-de-gronds, prozaïsch [senarii; versus; oratio];
- 2. bedrukt, moedeloos, neerslachtig [animus];
- 3. laag, gewoon (itt. amplus) [verba];
- 4. verachtelijk [vita].
abjectus, a, um. part. p. c. s. v. abjicio.
卑賤。鄙陋。— in herbis 臥于 草中。
Suggest a Translation
See an image
卑賤。鄙陋。— in herbis 臥于 草中。
Suggest a Translation
See an image
abiectus adj.with comp.
- P. of abicio, low, crouching: in herbis olor, i. e. dying, O.—Fig., of speech, low, common, without elevation: verba.— Of rank or station, low, common, mean: familia abiecta atque obscura.—Cast down, dispirited, despondent: apparitor: abiecto Bruto (pecuniam) muneri misit, as a gift to Brutus in his distress, N.: animus abiectior: abiectiores animi. — Contemptible, vile, low: abiecti homines ac perditi.