abigeus
ăbĭgĕus, i, m. [abigo],
- one that drives away cattle, a cattle-stealer, Dig. 47, 14, 1; 48, 19, 16.
abigeus, ī, m. (abigo), der Viehdieb, Ulp. dig. 47, 14, 1. ICt. Vgl. Gloss.: ›abigeus, ἀπελάτης‹, wonach Vahlen u. Ribbeck Enn. tr. 300 (400) ut cernat vitalem abigeum.
†abigelus, qui tollit servum aut pecus alienum
quantitas discernit furem ab ~eo [], ‥ ut si quis suem surripuerit fur et si quis gregem ~eus erit : ~eo [v. l. †ambiguo] Fleta 15
a thefe of bestis , ~eus, abiges, abiger
istos, inquam, sentio graves abigēos, / qui de grege proprio mihi tollunt meos
ăbĭgĕus, ī, m. , voleur de bestiaux : Ulp. Dig. 47, 14, 1.