abintus
ab-intus, Adv., s. 3. ā(ab) a.E.
plagas ‥ imposuerunt, ut ~us pulmo videretur
regum ‥ hostilitas, ‥ possessiones ecclesie nostre deforis invadens, gloriam ejus ~us malicia civium denigratam ad enormem ‥ confusionem ‥ redegit(
locus idem ~us et a foris ‥ amplissimi jubare luminis celitus illustrabatur(
vix ego quod potui cognoscere si fuit extra / corpus quod vidi, seu quod abintus erat
ăbintus, de lʼintérieur : Vulg. Matth. 7, 15.
au dedans. Commodianus instr. 64 :
Extinguis te ipsum, quando te incendis Ab Intus.