abinde

ab-inde, Adv., a) im Raume, von da, von dort, quasi sumat abinde (de cruce), Comm. apol. 330. – b) in der Zeit, von da an, von der Zeit an, iam abinde... ex quo te cognovimus, Paul. Nol. ep. 6, 2.

abinde [al. div.] , a thence. b thereafter. c therefrom (of origin). a abbas ‥ habens non longe ab inde monasterium Bede HE IV 14; ab inde ‥ ire praetendunt Æthelw. IV 3; venenosos ~e vermes procul exterminant Gir. TH I 30; 1264 ad predictas partes ‥ venerunt et ~e sine licencia nostra recesserunt Cl 405; 1380 pro predictis impedimentis ‥ ~e ‥ amovendis FormOx 255; quo plusquam centum removentur abinde clientum Gower CT I 199.  b 1143 ista ‥ condicione ut, illa possessione semel accepta, sibi ~e proprium haberet Thorne 1804 (= Conc. I 423); multis ~e diebus Gir. TH III 34; quod concessiones reddituum ‥ a predicto festo vacue ‥ existant, ad habendum ‥ ~e aliqua premissorum Reg. Whet. I 253; 1478 ~e et usque ad hos dies Lit. Cant. III 295.  c dum virilis sexus extiterit, et hereditas ~e sit, femina non hereditetur (Leg. Hen.) GAS 589.

ăbinde = inde : Commod. Apol. 330 ; P. Nol. Ep. 6, 2.