abjungo Save Gaffiot 2016 abjungō, (14) jūnxī, jūnctum, ĕre, tr. ¶ 1 détacher du joug, dételer : Virg. G. 3, 518 ¶ 2 [fig.] séparer : Cæs. G. 7, 56, 2 ; Cic. Att. 2, 1, 3.