abstentio
abstentĭo, ōnis, f. [abstineo],
- the holding back, retaining: stercorum, Cael. Aur. Acut. 3, 18.
abstentio, ōnis, f. (abstineo), die Zurückhaltung, das Verhalten, officii ventris, Cael. Aur. acut. 3, 11, 103: stercorum, ibid. 3, 18, 176: illa perfecta passionis abst., Cael. Aur. chron. 4, 3, 63. – übtr., die Enthaltung, a quibusdam escis, Augustin. ep. 81 (?).
abstentĭō, ōnis, f. , action de sʼabstenir de : Aug. Ep. 196, 1, 3 || suppression : C. Aur. Acut. 3, 11, 103.