About Report a problem

Menu

abstinere

abstinēre [CL] 1 to abstain: a (refl.); b (intr.). a ut ‥ ab illo se certamine funditus ~eat Bede HE V 6; 1309 petitur quod ‥ rex se ~eat de rogando pro corrodiis Reg. Cant. II 1029.  b si cum fidem Christi acceperitis mortui, id est separati, estis, ab abstinentia creaturarum mundi Judaico ritu ~ebatis Lanfr. Comment. Paul. (Col. ii 20) 327; ~eat omnis homo a venariis meis (Quad.) GAS 367; non ~uit cubicularius quin ‥ cultellum ‥ abriperet W. Malm. GR II 169; monens ‥ quatinus ab expeditione crastina ‥ ~eret Gir. EH I 42; femoralibus ‥ sibi ~endum ‥ decreverunt Id. Spec. II 34; s1400 per v dies ‥ a cibariis ~ens Croyl. Cont. B 495. 2 (pr. ppl.) abstinent, ascetic. ~ens, syfer Ælf. Sup.; ciborum ~ens, somno temperans Osb. V. Dunst. 8; timeo ne, dum vis habere ‥ inanem intra cor tuum gloriam ~entis, incurras potius poenam inoboedientis Anselm (Ep. 196) IV 86; ita est et ~ens qui perit in abstinentia sua H. Bos. Thom. IV 14.

Saved

Recent