abstinenter
abstinenter, unselfishly, modestly (rare); versatus
abstĭnenter, adv., v. abstineo, P. a., fin.
abstinenter, Adv. (abstinens), enthaltsam, uneigennützig, Cic. Sest. 37. Sen. de brev. vit. 18, 3. – Compar. abstinentius bei Augustin. de mor. Manich. 2, 13.
abstĭnentĕr, (15) avec désintéressement : Cic. Sest. 37 ; Sen. Brev. 18, 3 || abstinentius Aug. Manich. 2, 13, 29.
abstinenter
adv.,
- unselfishly, modestly (rare); versatus.