abstergeo
abstergeo, to wipe off, cleanse by wiping
Could not find absterge in Logeion dictionaries.
absterge Verb: present active imperative 2nd singular of abstergeo
abs-tergĕo, rsi, rsum, 2, v. a. (the form abstergo, gĕre rests upon spurious readings, except in eccl. Lat., as Vulg. Apoc. 21, 4), to wipe off or away, to dry by wiping.
- I Lit.: labellum, Plaut. As. 4, 1, 52 (797): sudorem, id. Men. 1, 2, 16 (125): vulnera, Ter. Eun. 779: lacrimas, Lucil. ap. Porphyr. ad Hor. S. 1, 2, 68: fletum, Cic. Phil. 14, 34: everrite aedīs, abstergete araneas, brush away, Titin. ap. Non. 192, 10.— *
- B Transf.: remos (qs. to wipe away, i. e.), to break, to dash to pieces, Curt. 9, 9, 16.—
- II Trop., to wipe away (any thing disagreeable, a passion, etc.), i. e. to drive away, expel, remove, banish: ut mihi absterserunt omnem sorditudinem, Plaut. Poen. 5, 2, 10 (970); esp. freq. in Cic.: dolorem, Q. Fr. 2, 9: senectutis molestias, Sen. 1: metum, Fam. 9, 16; luctum, Tusc. 3, 18: suspicionem, Amm.14, 11.
abs-tergeo, tersī, tersum, ēre, abwischen, abtrocknen, I) = abwischend entfernen: a) eig.: araneas, Titin. com.: sudorem sibi, Plaut.: cruorem, Liv.: lacrimas, Curt., od. fletum, Cic.: peniculo seriem litterarum, Amm. – als t.t. der Schifferspr., remos, die R. abstreifen u. so zerschellen, Curt. 9, 9 (35), 16. – b) übtr., etw. (Unangenehmes) benehmen, vertreiben (s. Oud. Schol. in Cic. ep. p. 289. Korte Cic. ep. 9, 16 extr.), omnes senectutis molestias, Cic.: omnem dolorem, Cic.: luctum omnem, Cic.: istā epistulā alci omnem metum, Cic.: fastidium, Plin.: suspicionem, Amm. – II) prägn. = abwischend reinigen od. trocken machen, labellum, Plaut.: vulnera, Ter.: gladium, Val. Max.: labella omnibus articulis, Catull.: oculos amiculo, Curt. – ➳ nach der 3. Konjug., Imperat. abstergite, Orest. trag. 537: Infinit. abstergĕre, Lucil. sat. 8, 8. – Perf. synkop. abstersti, Catull. 99, 8.
See: abstergere
abstergĕō, (12) tersī, tersum, ēre, tr. ¶ 1 essuyer [des larmes, du sang, de la poussière] : Cic. Phil. 14, 34 ; Liv. 1, 41, 5 ; 3, 26, 10 ¶ 2 [fig.] effacer, balayer, dissiper [la douleur, les ennuis, etc.] : Cic. Tusc. 3, 43 ; CM 2 ; Top. 86 ; Q. 2, 8, 3 ; Fam. 9, 16, 9 ¶ 3 emporter, balayer : remos Curt. 9, 9, 16, les rames.
➳ formes de la 3e conj. abstergo Scrib. Comp. 288 || pf. sync. abstersti Catul. 99, 8.
- 1. afvegen, afdrogen [lacrimas; cruorem; sudorem];
- 2. (metaf.) iets onaangenaams verdrijven [senectutis molestias; dolorem];
- 3. (postklass.) (bij het langs elkaar heen varen) afstropen, wegvagen [remos].
abstergeo , es, si, sum, gere. 2. et, v. abstergo
See an image
See an image
abs-tergeō tersī, tersus, ēre,
- to wipe off, cleanse by wiping: volnera, T.: oculos amiculo, Cu.—To wipe away, remove by wiping: fletum, i. e. tears: quasi fuligine abstersā.—Meton., to strip, break off: remos, Cu. — Fig., to remove, banish, drive off, expel: senectutis molestias: luctum.