abstractio

abstractĭo, ōnis, f. [abstraho],

• a separation: conjugis, Dict. Cret. 1, 4.

abstrāctio, ōnis, f. (abstraho), I) das Fortschleppen, Entführen, coniugis, Dict. Cret. 1, 4. – II) übtr., als philos. t.t., die Abstraktion, Boëth. Arist. anal. post. 1, 14: Plur., Boëth. in Porphyr. 1. p. 54.

abstractio 1 dragging away. b extraction. c taking out (in tailoring). 1268 qui ‥ ad hujusmodi [ad ecclesias] confugarum ~onem ‥ de locis ipsis se conferunt impudenter Conc. Syn. 763; 1421 (v. abstractor).  b 1509 pro ~one dentis, iiij d. DCCant. LitMs/C/11 f. 118b.  c 1579 pro alteracione ‥ et ~one le fac[e] Ac. LChamb. 70 f. 4v. 2 abstraction (log.), abstractness. non novit ratio esse actu universale nisi postquam a multis singularibus hanc fecerit ~onem et occurrit ei unum et idem in multis singularibus repertum (Gros. Comm. Anal. Post. I 18.1) GLA III 88; a1250 quanto aliqua sunt majoris ~onis, tanto sunt majoris unionis (Sim. Hinton Quaest.) Powicke Studies 220n; simplex non predicatur de compositis predicacione formali et inherencie et in ~one Bacon II 53; habitus scientie fit per ~onem specierum rerum intelligibilium ab ipsis Ib. VIII 2; duplex est ~o: una est a materia et suppositis, sicut homo abstrahitur ab illo homine et isto et a materia, ut ab homine albo et nigro; ‥ alia est ~o a suppositis sed non a materia, sicut homo albus abstrahitur ab illo homine et ab isto sed non a materia, quia album consequitur passiones materiales (Duns Quaest. Anal. Post. I 37. 403 A) GLA III 212n. 120; tales predicaciones negantur de universalibus et de terminis ultimate ~onis Wycl. Log. III 2.

abstractĭō, ōnis, f. , enlèvement : Dict. 1, 4 || abstraction : Boet. Anal. post. 1, 14.