acua
acua, Nbf. von aqua (w.s.), Lucr. 6, 552.
ăcŭa, ăcŭārius, v. aqua, aquarius.
Trado tibi B. præposito Nemausensis ecclesiæ et cæteris canonicis 11. solidos censuales, quos dabatis mihi pro tabulaQuæ sic leguntur in Charta ann. 1197. ibid. col. 183 :(sic) quæ sunt vel fieri possunt ex utraque parte viæ, ab Acua qua(sic) est super cloquarium S. Eulaliæ, usque ad viam qua discurrit ad pratum.
Ab acu, quæ est super clocharium S. Eulaliæ, etc.