acucula
acucula (acicula), ae, f. (Demin. v. acus), eine kleine Nadel zum Kopfputz, Cod. Theod. 3, 16, 1: u. an der Fichte, pinus viridis aciculae, Marc. Emp. 21; vgl. Plin. Val. 2, 13.
an exile, ‥ an outelawry , ~a, exilium
ăcŭcŭla, æ, f. (dim. de acus ), petite aiguille : Cod. Th. 3, 16, 1 || [de pin] : M. Emp. 21, 6.
Acus, quasi minor acus ; sic autem
Discerniculumdicitur.
AcumMartialis,
Acum crinalemApuleius lib. 8.
Acum crinibus distinguendisTertullianus lib. de Pœnitentia,
Acum discriminalemS. Hieronym. Apol. ad Rufin.,
Acum comatoriamPetronius vocant ; ubi Woweren. et Erhard. consulendi, et alii Criticorum filii. Gallis
Acubula, acus; scribendum enim
Acucula, quomodo habet Onomast. vetus. Lex 1. Cod. Theod. de Repud. :
Si præter hæc tria crimina repudium marito miserit, oportet eam usque ad Acuculam capitis in domo mariti deponere.Acum vero inter ornamenta muliebria recenset lex 27. § 2. D. de auro et arg. Constit. synodales Episcopi
Nec in velo Acus argenteas audeant deportare.Hieronymus in cap. 3. Esaiæ :
Habent Acus mulieres, quibus ornatorum crinium compago retinetur, ne laxius fluant, et in sparsos dissipentur capillos.
Jussit ipse endothim byssinam pretiosissimam, cui similem nunquam videre potuimus, Aculis(alias Acucullis) factam, omnem Salvatoris nostri historiam continentem.
Ung hargan, qui vault un denier et maille, deux petits Aiguillons d'argent.