aculeus
aculeus, a sting
- I Lit.
- A Of animals: apis aculeum sine clamore ferre non possumus, Cic. Tusc. 2, 22; so Plin. 11, 17, 17, 52: neparum, Cic. Fin. 5, 15 al.—Also, the spur of fowls, Col. 8, 2, 8: locustarum, Vulg. Apoc. 9, 10.—
- B Of plants, a spine or prickle: spinarum, Plin. 13, 9, 19, 63: carduorum, id. 20, 23, 99.—
- C Of an arrow or dart, the point, Liv. 38, 21, 11.—
- II Fig., a sting.
- A Of a sharp, cutting remark: pungunt quasi aculeis interrogatiunculis, Cic. Fin. 4, 3; so id. Ac. 2 (Luc.), 31; id. Planc. 24 al.; Liv. 23, 42, 5.—
- B Of harsh treatment: aculeos severitatis judicum evellere, Cic. Clu. 55 fin.; so id. Cael. 12, 29.—
- C Of painful thought or care: meum ille pectus pungit aculeus, quid illi negoti fuerit ante aedīs meas, Plaut. Trin. 4, 2, 158 (1000): domesticarum sollicitudinum, Cic. Att. 1, 18.
dum acutis spinarum ~eis ‥ coronatur
de ~eis [? ] quos [tick-bites or ticks accipiter ] patitur, quod est cum uvariam explumat, quid disseres? carnem pulli cum pulvere satureie da ei, et morientur
exiguo scorpionis ~eo exagitatus occiditur
regis ‥ corpus circumquaque fuit obsitum pilis creberrimis infixis, sicut hericius ~eis
aquilium,onga
~eus,sticel velgadisen
acus ‥ gutturi inhesit; ‥ quum nec evomere nec introrsus trahere impingentem ~eum valeret ‥
~eo pungebantur quem dominus pre manibus habebat(
si agasonis ‥ officium explere velit, aculeo [] fruatur gl. agulyun
innumeris †eculeis pungentibus ‥ corpus ejus punxerunt
hic aculius,a brad
pro duobus spiculis vel ~eis ferreis
fieri faciat in capella ‥ unam albam perticam ex transverso capelle cum ~eis ligneis distantibus j pede adinvicem et similiter circum altare ejusdem capelle cum ~eis consimilibus ad figendum in eis cereos
tunc [temp. Willelmi II ] usus calceorum cum arcuatis ~eis inventus
erga nos cornua superbie et indignacionis ~ium crescebunt
~ei dolorum gementum [sic ] viscera perfodiunt
- 1. punt, angel, stekel [sagittae; apis; spinarum];
- 2. (metaf.) scherpte, het kwetsende (ihb. v. kwetsende woorden en v. scherp optreden) [orationis; contumeliarum; iudicii]; ➤ -i in alqm scherpe opmerkingen aan het adres v. iem.;
- 3. aansporing, prikkel;
- 4. diepe indruk, die de spreker of de toespraak op de toehoorders maakt; ➤ -um in animis audientium relinquere;
- 5. spitsvondigheid.
- acus, a sting: apis.—Meton., a point, L.—Fig., a sting, spur, goad: severitatis vestrae: orationis meae: ad animos stimulandos, L.
-
…iniuriam faciendam Flacci animum impulerunt. atque eodem etiam M. Lurco, vir optimus, meus familiaris, convertit aculeum testimoni sui ; negavit a privato pecuniam in provincia praetorem petere oportere. cur tandem, M. Lurco ,…
Cicero, pro Flacco
-
…facillime posse superare. tu quoniam minime ignoras consuetudinem dicendi meam, noli hac nova lenitate abuti mea, noli aculeos orationis meae, qui reconditi sunt, excussos arbitrari, noli id omnino a me putare esse amissum si quid…
Cicero, pro Sulla
-
…causa maiorem. reo rarius utendum est, quod ponenda sunt contraria, quorum dissolutio in brevitate non lucebit, aculei pungent. Sed erit in enumeratione vitandum, ne ostentatio memoriae suscepta videatur esse puerilis. Id effugiet qui non…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…. auditus est magno silentio. materiam rei non ignoras. nihil ex nostris actionibus praetermisit. fuerunt non nulli aculei in Caesarem, contumeliae in Gellium, expostulationes cum absente Pompeio. causa sero perorata sententias se rogaturum negavit ,…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…, et tantum ut memoriam concinnitatis suae, non, quem ad modum de Pericle scripsit Eupolis, cum delectatione aculeos etiam relinqueret in animis eorum a quibus esset auditus. videsne igitur vel in ea ipsa urbe, in qua…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…omnium quicumque scripserunt aut locuti sunt exstitit et suavitate et gravitate princeps Plato, tamen horum oratio neque nervos neque aculeos oratorios ac forensis habet. loquuntur cum doctis, quorum sedare animos malunt quam incitare, et de rebus placatis…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…nulla esse putant sine aliqua acerbitate iracundiae ; oratorem denique non modo accusantem, sed ne defendentem quidem probant sine aculeis iracundiae, quae etiamsi non adsit, tamen verbis atque motu simulandam arbitrantur, ut auditoris iram oratoris incendat actio…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…proprio iam nomine. Sed ut in Scaevola continuit ea Crassus atque in illo altero genere, in quo nulli aculei contumeliarum inerant, causam illam disputationemque ; e ; lusit, sic in Bruto, quem oderat et…
Cicero, de Oratore
-
…esse conexum aut igitur hoc ut illud, aut nisi hoc ne illud quidem iudicabo. Sed ut omnes istos aculeos et toturn tortuosum genus disputandi relinquamus ostendamusque qui simus, iam explicata tota Carneadis sententia Antiochea ista conruent universa .…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…et genus orationis fusum atque tractum et cum lenitate quadam aequabiliter profluens sine hac iudiciali asperitate et sine sententiarum forensibus aculeis persequendum est. Harum tot tantarumque rerum videtisne nulla esse praecepta, quae in artibus rhetorum reperiantur In eodem silentio…
Cicero, de Oratore