acus
acus, a needle
- A needle or pin, as being pointed, both for common use and ornament: “qua sarcinatrix vel etiam ornatrix utitur,” Paul. ex Fest. p. 9 Müll.
- A Lit.: mirabar vulnus, quod acu punctum videtur, Cic. Mil. 24.—Hence, acu pingere, to embroider, Verg. A. 9, 582; Ov. M. 6, 23; cf. Plin. 8, 48, § 191; Isid. Orig. 19, 22, 22.—Esp. a hair-pin: figat acus tortas sustineatque comas, Mart. 14, 24: foramen acūs, the eye of a needle, Vulg. Matt. 19, 24.—Also, a surgeon's needle, a probe, Cels. 7, 17.—Hence,
- B Trop.: acu rem tangere, to touch the thing with a needle; in Engl. phrase, to hit the nail on the head, Plaut. Rud. 5, 2, 19 (1306); so, to denote careful and successful effort: si acum quaereres, acum invenisses, id. Men. 2, 1, 13 (238).—
- II The tongue of a buckle, Treb. Poll. Claud. 14.—
- III I. q. acus, ĕris, Col. 2, 10, 40.—
- IV An implement of husbandry, Pall. 1, 43, 2.
- = ἄχυρον, the husk of grain and of pulse; chaff, Cato R. R. 54, 2; Varr. R. R. 1, 52; 57; 3, 9, 8.
- a kind of sea-fish with a pointed snout, the hornpike or gar-pike (Gr. βελόνη): acus sive belone unus piscium, etc., Plin. 9, 51, 76, § 166: et satius tenues ducere credis acos, Mart. 10, 37, 6; cf. Plin. 32, 11, 53, § 145, where belonae again occurs. (Some read una for unus in the passage from Plin., and acūs for acos in Mart., as if these forms belonged to 1. acus.)
anseribus acera [gl.: ] substernatcurayles
quando ‥ frumentum nichil habebit acuris [sic ]?
vendunt ‥ panes ‥ de avena, de acere et frequenter de furfure
acus exilis
acus,netl
unde sutori subula sive sartori acus [AS: ] ?nædl
visu ‥ in tantum acuto ut per foramen acus filum trahere posset
ut non minus subtiliter quam alie mulieres acu suere consueverit
culcitra acuvariata [] operosa : acuvariata Brompton 1245
pro filo et acubus
habeat acum jaculo suppositam [v. l. superpositam ] rotabitur enim et circumvolvetur acus donec cuspis acus respiciat orientem [v. l. septentrionem ], sicque comprehendunt quo tendere debeant naute cum cynosura latet
per calamitam scitur ubi est tramontana cum acu(
acum vero graphium, tabulas et cultellulum ‥ a ‥ vestiario ‥ recipiant monachi
ne [moniales ] in velo acus argenteas vel aureas audeant deportare
tres acus ad pallium de puro auro
unum tonellum de acubus capitis(
tale Rome visitur, in quo positi sunt cineres Julii Cesaris, vocaturque acus S. Petri
in summitate columne solide quadrate, ‥ que quondam Julia vocata fuit, nunc acus B. Petri vulgo nuncupatur
duo lapides quadri ‥, quorum unus ‥ major est illo Rome erecto, qui a vulgaribus acus S. Petri nuncupatur
nulloque retunditur ere / mentis acus cupide
acus, ‥gronuisc
acus ‥ siccus piscis est et durushornebeke nostri dicunt
si bruneta et acusmuscata ponantur ‥, valebunt ‥ in omni ulcere sordido
acus muscata minuta habet folia et fissa, florem indum vel subrufum ‥ acus muscata major, A.pouclesnedele Alph. 2; malva crispa, acus muscata idem, A.poukelesnedele
paliurus ab aliis †actus [l. acus ] paliaris vel cicer domesticum vocatur
➳ m. dans Plin. 26, 5 ; Prisc. Gramm. 5, 33 ; 6, 75 || dat. sing. acu Plin. 28, 179.
- 1. naald; ➤ filum conicere in acum een draad in de naald steken; acu pingere (facere) borduren; rem acu tangere de spijker op de kop slaan;
- 2. haarspeld.
針。挑頭。甚子。 — nautica 指南針。Acu pingere 剌繡。Rem acu tangere 絲毫不錯。
Suggest a Translation
See an image
Pallium Archiepiscopaleconstringitur, seu configitur. Ordo Roman. :
Pallio superinduitur, et configitur per Acus in planeta retro et ante.Occurrit ibi non semel, ubi de Pallio Pontificis agit Bruno Signiensis de Vestimentis Episcopalibus :
Acus autem non ad pungendum, id est, non propter hujus vitæ compunctionem, ut quidam putant, sed ad planetam palliumque jungendum inventæ sunt. Quædam enim ansulæ antiquitus in planetis positæ erant, quibus Acus inserebantur et pallium simul cum planeta firmabant, ne a suo loco pallium moveretur.Charta Joannis Archiep. Capuani ann. 1301. in Sanct. Cap. 263 :
Item tres Acus de argento cum lapidibus pro palleo.Proprie vero
Fibulam auream cum Acu Cypria unam.Fortunatus lib. 8. poemate 4 :
Chrysolitha auratam fibula claudit Acum.
- 2 AC-, a needle: volnus acu punctum: pingere acu, to embroider, V.
-
…ignoti hominis impudentiam confutare non agam igitur cum ista Sardorum conspiratione et cum expresso, coacto sollicitatoque periurio subtiliter neque acu quaedam enucleata argumenta conquiram, sed contra impetum istorum impetu ego nostro concurram atque confligam. non est unus mihi…
Cicero, pro Scauro
-
…magistri dicendi exstiterunt ; quos ego censor edicto meo sustuleram, non quo, ut nescio quos dicere aiebant, acui ingenia adulescentium nollem, sed contra ingenia obtundi nolui, conroborari impudentiam. Nam apud Graecos, cuicuimodi essent ,…
Cicero, de Oratore
-
…tanta suspicione non metu exanimari, sed mirabar tamen credi popae, confessionem servorum audiri, volnus in latere quod acu punctum videretur pro ictu gladiatoris probari. verum, ut intellego, cavebat magis Pompeius quam timebat, non ea…
Cicero, pro Milone
-
…ignoro, et quae bona sint, fieri meliora posse doctrina, et, quae non optima, aliquo modo acui tamen et corrigi posse, sed sunt quidam aut ita lingua haesitantes aut ita voce absoni aut ita vultu motuque…
Cicero, de Oratore
-
…quae inscribitur Triumphus vocabulo isto utitur Hiérocles hospes ést mi adulescens ádprobus. Num igitur in istis vocibus quas non acui diximus, ea causa est, quod syllaba insequitur natura longior, quae non ferme patitur acui priorem in vocabulis…
Aulus Gellius, Attic Nights
-
…v androsaces ii i androsaemon sive ascyron vi ambrosia sive botrys sive artemisia iii anonis sive ononis v anagyros sive aco p on vi anonymos v aparine sive ompha l ocarpos sive philanthropos iiii arction sive arcturon v asplenos sive hemionios…
Pliny the Elder, Natural History
-
…Vtrum autem aliquod horum sanabile sit, an non sit, experimento facile colligitur. Incidi enim cutis debet aut acu pungi si sanguis exit, quod fere fit in duobus prioribus, remedio locus est ; si umor albidus ,…
Celsus, De Medicina
-
…veneno Corpora num misero carmen et herba nocent, Sagave poenicea defixit nomina cera Et medium tenuis in iecur egit acus Carmine laesa Ceres sterilem vanescit in herbam, Deficiunt laesi carmine fontis aquae, Ilicibus glandes cantataque vitibus uva Decidit…
Ovid, Amores
-
…vocibus quas non acui diximus, ea causa est, quod syllaba insequitur natura longior, quae non ferme patitur acui priorem in vocabulis syllabarum plurium quam duarum Adprimum autem longe primum L. Livius in Odyssia dicit in hoc versu…
Aulus Gellius, Attic Nights
-
…intestina contineat, isque intenta cutis indecore intumescat. Atque id quoque aliter ab aliis curatur. Quidam enim per acum duobus linis ad imam basem inmissis sic utrimque deuinciunt, quemadmodum et in umbilico et in uua positum est ,…
Celsus, De Medicina
ACUS,
Greek(βελόνη, βελονίς, ῥαφίς, ἀκέστρα), a pin or needle, made sometimes of metal, sometimes of wood, bone, or ivory. They varied greatly in size, according to the purposes for which they were employed; and those used in dressing the hair or fastening the robe were often of gold or silver, and ornamented with figures. The ῥαφὶς seems to have answered to our sewing-needle, the ἀκέστρα (from ἀκέομαι) to our darning-needle, while βελόνη was apparently a wider term, corresponding both to our pin and needle (cf. Pollux, 7.42; 10.136). The preceding engraving represents a few of the more ordinary types. [J.H.O]
Acus--Greek pins.a pin or needle (qua sarcinatrix vel etiam ornatrix utitur, Festus, s. v.). As a pin the acus seems to have been specially used for women's hair (acus crinalis, Apul. Met. 100.13, or comatoria, Petron. 21; or simply crinale, Or. Met. 5.53), and is accordingly figured, together with a comb, on the funeral monument of an ornatrix or coiffeuse. The acus crinalis was used to part the hair; hence called discriminalis (Hieron. in Rufin. 3, 42); and other acus served to curl, dye, or perfume it (Ov. Amor. 1.14, 15, and 30; Quintil. 2.5.12; Juven. 2.94, 6.498-Z2). When the coiffure was complete, an ornamental pin, such as the one figured in the annexed illustration, confined the plaits or ribbons. The length of these hair-pins varies from 6 to 9 inches; the material is generally gold or silver. Pins used for other purposes, such as fastening parts of the dress, were of course smaller, though adorned with equal art; the material is various, bone, ivory, and metal being all found. As a needle, the acus is mentioned in embroidery (pingere acu, Verg. A. 9.582; Mart. 8.28, 17, 14.150-Z2) and in surgical use for sewing wounds (Celsus, 7.16).
The mode of plaiting the hair, and then fastening it with a pin or needle (figat acus tortas sustineatque comas, Mart. 14.24), is shown in the annexed figure of a female head, taken from a marble group which was found at Apt, in the south of France.
(Montfaucon, Ant. Exp. Sueppl. 3.3.) This fashion has been continued to our own times by the females of Italy, and of some parts of Germany, as, for instance, in the neighbourhood of Coblenz. (Böttiger, Sabina, 1. p. 163; Becker-Göll, Gallus, 3. p. 272.)
[A.G]dim. acicŭla (βελόνη, βελονίς, ῥαφίς). A needle, a pin.
We may translate acus a needle, when we suppose it to have had at one end a hole or eye for the passage of thread; and a pin, when, instead of a hole, we suppose it to have had a knob, a small globe, or any other enlarged or ornamental termination (cf. Pollux, vii. 42; x. 136).
The annexed figures of needles and pins, chiefly taken from originals in bronze, vary in length from an inch and a half to about eight inches.
Pins were made not only of metal, but also of wood, bone, and ivory. Their principal use was to assist in fastening the garments, and more particularly in dressing the hair. The mode of plaiting the hair, and then fastening it with a pin or needle, is shown in the annexed figure of a female head, taken from a marble group which was found at Apt, in the south of France.
The hair-pin was called acus crinalis or acus comatoria (Petron.21).