adiaphoros
ădĭăphŏros, on, = ἀδιάφορος,
- indifferent: nec dolere adiaphoron esse, Varr. ap. Non. 82, 14 (better here written as Greek; cf. Cic. Fin. 3, 16, 53).
adiaphoros, on (ἀδιάφορος), gleichgültig (Cic. de fin. 3, 53: quod Stoici ἀδιάφορον dicunt, id mihi ita occurrit, ut indifferens dicerem), Beda (VII) 233, 21 u.a. Gramm.
omnis sillaba in ultimo versu adiaforos est, id est indifferenter accipitur
omnis syllaba novissima versus in quocumque metro adiaforos, id est indifferens, est