adhortatus
ădhortātus, a, um, Part. of adhortor.
- 2 * ădhortātus, ūs, m. [adhortor], an exhortation, persuasion: meo adhortatu, Ap. Apol. p. 338.
adhortātus, Abl. ū, m. (adhortor), die Mahnung, Aufforderung, Vell. 2, 89, 4. Apul. apol. 102.
1 ădhortātus, a, um, part. de adhortor.
2 ădhortātŭs, ūs, m. , [seult à lʼabl.] exhortation : Apul. Apol. 102.
adhortatus , us. m. et, v. adhortor
See an image
See an image
adhortatus , a, um. part. et, v. adhortor
See an image
See an image
Theutgaudus atque Guntharius tunc episcopi.... nequaquam ad conjugem proprium reverti suasione fecerunt.... juxta quod a Sede apostolica crebro fuerant Adhortati, etc.