adhortator
adhortator, one who encourages
ădhortātor, ōris, m. [adhortor],
- an exhorter, encourager, exciter: operis, Liv. 2, 58.—Absol., Liv. 7, 32; 9, 13; 32, 25.
adhortātor, ōris, m. (adhortor), der Aufmunterer, Mahner, Liv.: operis (zur Arbeit), Liv.: suus cuique animus adhortator aderat, Liv.
ădhortātŏr, (14) ōris, m. , qui exhorte : operis Liv. 2, 58, 7, qui anime au travail.
adhortātor ōris, m
- adhortor, one who encourages: operis, to the work, L.