administratorius
admĭnistrātōrĭus, a, um, adj. [administrator],
- performing the duties of an assistant, helper; serving, ministering: angeli, qui sunt administratorii spiritus, Hier. ad Jes. 46, 11; cf. Vulg. Hebr. 1, 14.
administrātōrius, a, um (administro), dienstbar, Vulg. Hebr. 1, 14 u.a.
opus ministerii sortientes ‥ ~ios spiritus
fortassis aliquis angelus ~ie virtutis exstitit
angelicos spiritus ad Conditoris nutum ~ios
litere ~ie
infinitam eris copiam ‥ regis ~ii repererunt
admĭnistrātōrĭus, a, um, qui sert, agent : Hier. Is. 13, 46, 11.
Administrarresse, qui vel quæ administrat, regit. Lit. remiss. ann. 1398. in Reg. 154. Chartoph. reg. ch. 51 :
Comme ledit Robin se feust alouez à Robin Duchemin quintier ou Administreur de l'eglise de Mons. S. Pierre de Dreux, etc.Aliæ ann. 1373. ex Reg. 105. ch. 210 :
Ladite Katherine estoit légitime tuterresse et Administrarresse de ladite Marion sa fille.