admiranter
admīranter. Adv. (admiror), wunderbar, Greg. M. Expos, in 1. reg. 3, 2, 5.
ex modo quodam docendi quem in his ~antius comperient in priorum libris exercitati
admīrantĕr, en sʼétonnant : S. Greg. in 1 Reg. 3, 2, 5.