admirabilitas
admirabilitas, admirableness
admīrābĭlĭtas, ātis, f. [admirabilis],
- the quality that produces admiration or wonder, admirableness, wonderfulness (vis, quae admirationem excitat): quanta sit admirabilitas caelestium rerum atque terrestrium, Cic. N. D. 2, 36: cum admirabilitate maxima, id. ib. 2, 40: haec animi despicientia admirabilitatem magnam facit, excites great admiration of the possessor of this virtue, id. Off. 2, 11.
admīrābilitās, ātis, f. (admirabilis), die Bewundernswürdigkeit, Cic.: haec animi despicientia admirabilitatem magnam facit, macht zum Gegenstand hoher Bewunderung, Cic.
admīrābĭlĭtās, (16) ātis, f. , le fait dʼêtre digne dʼadmiration : quanta sit admirabilitas cælestium rerum Cic. Nat. 2, 90, combien les choses célestes ont de quoi mériter lʼadmiration ; magnam admirabilitatem facere Cic. Off. 2, 38, donner de grands titres à lʼadmiration.
admīrābilitās ātis, f
- admirabilis, admirableness: magna.