About Report a problem

Menu

adorno

adorno, to provide, furnish, fit out, equip, make ready

Could not find adornavitque in Logeion dictionaries.

adornavitque Verb: perfect active indicative 3rd singular of adorno

See adornavitque in Morpho

ăd-orno, āvi, ātum, 1, v. a., to prepare a thing for some definite object, to get ready, to furnish, provide, fit out, equip, κοσμέω.
  • I In gen. (class.; esp. freq. in Plaut. and Cic.): quin tu mihi adornas ad fugam viaticum, Plaut. Ep. 5, 1, 9 (615): nuptias, id. Cas. 2, 6, 67 (419); so also id. Aul. 2, 1, 35 (154): fugam, Ter. Eun. 673 (cf.: fugam aut furtum parat, id. Phorm. 192): maria classibus et praesidiis, Cic. Imp. Pomp. 12, 35: forum comitiumque adornatum, ad speciem magnifico ornatu, ad sensum cogitationemque acerbo et lugubri, id. Verr. 2, 1, 22: ut accusationem et petitionem consulatus adornet atque instruat, prepare, id. Mur. 22, 46: testium copiam, to produce, id. Clu. 6: invenire et adornare comparationem criminis, id. ib. 67, 192: contra haec Pompeius naves magnas onerarias adornabat, Caes. B. C. 1, 26: omni opulentiā insignium armorum bellum adornaverant, Liv. 10, 38.—Anteclass. constr. with inf.: tragulam in te inicere adornat, Plaut. Ep. 5, 2, 25 (690).—And absol.: adorna, ut rem divinam faciam, Plaut. Rud. 4, 6, 2 (1206); Ter. Eun. 582.—
  • II To put an ornament upon one; hence, to decorate, adorn, embellish with something (mostly in the Aug. per.; esp. in the histt.): aliquem aliqua re: (Numa) flaminem insigni veste et curuli regiā sellā adornavit, Liv. 1, 20: triumphum, Vell. 2, 122; so Suet. Aug. 29; id. Tib. 43; id. Calig. 45; id. Ner. 12; 38: Curt. 3, 3, 13; 17 al.—Trop.: tantis adornatus virtutibus, Vell. 2, 2: praecipuis donis, id. 2, 121: bene facta suis verbis, Plin. Ep. 1, 8, 15: adornata verbis, Tac. A. 1, 52: legem leviter (sc. verbis) adornabit, ut justam, Quint. 7, 1, 47.—Hence, * ădornātē, adv.: declamabat splendide atque adornate, brilliantly and elegantly (opp. circumcise ac sordide), Suet. Rhet. 6.

Saved

Recent