eo
eo, to go, walk, ride, sail, fly, move, pass
eo2, there, in that place
it had descended to that point
I wrote these things with the intention that you would come
the more power you have, the more ferocious you become
thus one obtains immortality
- I Lit.
- A In gen.: eo ad forum, Plaut. As. 1, 1, 95 (110): i domum, id. ib. 5, 2, 71 (921) sq.: nos priores ibimus, id. Poen. 3, 2, 34 (611): i in crucem, go and be hanged! id. As. 5, 2, 91 (941); cf.: i in malam crucem, id. Cas. 3, 5, 17 (637); id. Ps. 3, 2, 57 (846); 4, 7, 86 (1188): i in malam rem hinc, Ter. Phorm. 930: iens in Pompeianum, Cic. Att. 4, 9 fin.: subsidio suis ierunt, Caes. B. G. 7, 62, 8: quom it dormitum, Plaut. Aul. 2, 4, 23 (302); id. Most. 3, 2, 4 (693); 16 (805); Hor. S. 1, 6, 119 et saep., cf.: dormitum, lusum, id. ib. 1, 5, 48: cubitum, Plaut. Cas. 4, 4, 27 (840); 5, 4, 8 (970); id. Ps. 3, 2, 57 (846); Cic. Rosc. Am. 23; id. Div. 2, 59, 122 et saep.—Poet. with the acc. of the terminus: ibis Cecropios portus, Ov. H. 10, 125 Loers.: Sardoos recessus, Sil. 12, 368; cf.: hinc Afros, Verg. E. 1, 65.—With a cognate acc.: ire vias, Prop. 1, 1, 17: exsequias, Ter. Phorm. 1026: pompam funeris, Ov. F. 6, 663 et saep.: non explorantur eundae vitandaeque viae, Claud. in Eutrop. 2, 419: animae ad lumen iturae, Verg. A. 6, 680: ego ire in Piraeum volo, Plaut. Most. 1, 1, 63 (63); cf.: visere ad aliquam, Ter. Hec. 189; id. Phorm. 102: videre, Prop. 1, 1, 12: ire pedibus, on foot, Liv. 28, 17: equis, id. 1, 15: curru, id. 28, 9; Ov. H. 1, 46; cf.: in equis, id. A. A. 1, 214: in raeda, Mart. 3, 47: super equos, Just. 41, 3; and with equis to be supplied, Verg. A. 5, 554: puppibus, Ov. H. 19, 180; cf.: cum classe Pisas, Liv. 41, 17 et saep.: concedere quo poterunt undae, cum pisces ire nequibunt? Lucr. 1, 380.—
- b Of things: alvus non it, Cato R. R. 157, 7; so, sanguis naribus, Lucr. 6, 1203: Euphrates jam mollior undis, Verg. A. 8, 726: sudor per artus, id. ib. 2, 174: fucus in artus, Lucr. 2, 683: telum (with volare), id. 1, 971: trabes, i. e. to give way, sink, id. 6, 564 et saep.: in semen ire (asparagum), to go to seed, Cato R. R. 161, 3; so Plin. 18, 17, 45, § 159; cf.: in corpus (juvenes), Quint. 2, 10, 5: sanguis it in sucos, turns into, Ov. M. 10, 493.—
- B In partic.
- 1 To go or proceed against with hostile intent, to march against: quos fugere credebant, infestis signis ad se ire viderunt, Caes. B. G. 6, 8, 6: ad hostem, Liv. 42, 49: contra hostem, Caes. B. G. 7, 67, 2; cf. id. B. C. 3, 31 fin.: adversus hostem, Liv. 42, 49: in hostem, id. 2, 6; Verg. A. 9, 424 et saep.; cf.: in Capitolium, to go against, to attack, Liv. 3, 17.—
- 2 Pregn., to pass away, disappear (very rare): saepe hominem paulatim cernimus ire, Lucr. 3, 526; cf. ib. 530; 594.
- II Trop.
- A In gen., to go, pass, proceed, move, advance: ire in opus alienum, Plaut. Mil. 3, 3, 6 (880): in dubiam imperii servitiique aleam, Liv. 1, 23 fin.: in alteram causam praeceps ierat, id. 2, 27: in rixam, Quint. 6, 4, 13: in lacrimas, Verg. A. 4, 413; Stat. Th. 11, 193: in poenas, Ov. M. 5, 668 et saep.: ire per singula, Quint. 6, 1, 12; cf. id. 4, 2, 32; 7, 1, 64; 10, 5, 21: ad quem (modum) non per gradus itur, id. 8, 4, 7 et saep.: dicite qua sit eundum, Ov. Tr. 3, 1, 19: ire infitias, v. infitiae: Latina debent cito pariter ire, Quint. 1, 1, 14: aliae contradictiones eunt interim longius, id. 5, 13, 54: in eosdem semper pedes ire (compositio), id. 9, 4, 142: cum per omnes et personas et affectus eat (comoedia), id. 1, 8, 7; cf. id. 1, 2, 13; Juv. 1, 142: Phrygiae per oppida facti Rumor it, Ov. M. 6, 146: it clamor caelo, Verg. A. 5, 451: factoque in secula ituro, Laetantur tribuisse locum, to go down to posterity, Sil. 12, 312; cf. with a subject-sentence: ibit in saecula, fuisse principem, cui, etc., Plin. Pan. 55.—
- B In partic.
- 1 Pub. law t. t.
- a Pedibus ire, or simply ire in aliquam sententiam, in voting, to go over or accede to any opinion (opp. discedere, v. h. v. II. B. 2. b.): cum omnes in sententiam ejus pedibus irent, Liv. 9, 8, 13: pars major eorum qui aderant in eandem sententiam ibat, id. 1, 32 fin.; 34, 43; 42, 3 fin.—Pass. impers.: in quam sententiam cum pedibus iretur, Liv. 5, 9, 2: ibatur in eam sententiam, Cic. Q. Fr. 2, 1 fin.: itum in sententiam, Tac. A. 3, 23; 12, 48.—And opp. to the above,
- b Ire in alia omnia, to vote against a bill, v. alius, II.—
- 2 Mercant. t. t. for vēneo, to go for, be sold at a certain price, Plin. 18, 23, 53, § 194: tot Pontus eat, tot Lydia nummis, Claud. Eutr. 1, 203.—
- 3 Pregn., of time, to pass by, pass away: it dies, Plaut. Ps. 1, 3, 12 (241); Hor. C. 2, 14, 5; 4, 5, 7: anni, id. Ep. 2, 2, 55; cf.: anni more fluentis aquae, Ov. A. A. 3, 62.—
- 4 With the accessory notion of result, to go, proceed, turn out, happen: incipit res melius ire quam putaram, Cic. Att. 14, 15; cf. Tac. A. 12, 68: prorsus ibat res, Cic. Att. 14, 20 fin.; Curt. 8, 5: postquam omnia fatis Caesaris ire videt, Luc. 4, 144.—Hence the wish: sic eat, so may he fare: sic eat quaecunque Romana lugebit hostem, Liv. 1, 26; Luc. 5, 297 Cort.; 2, 304; Claud. in Eutr. 2, 155. —
- 5 Constr. with a supine, like the Gr. μέλλειν, to go or set about, to prepare, to wish, to be about to do any thing: si opulentus it petitum pauperioris gratiam, etc., Plaut. Aul. 2, 2, 69 (246); id. Bacch. 3, 6, 36 (565): quod uti prohibitum irem, quod in me esset, meo labori non parsi, Cato ap. Fest. s. v. PARSI, p. 242 Müll.; so, perditum gentem universam, Liv. 32, 22: ultum injurias, scelera, id. 2, 6; Quint. 11, 1, 42: servitum Grais matribus, Verg. A. 2, 786 et saep.: bonorum praemia ereptum eunt, Sall. J. 85, 42.—Hence the construction of the inf. pass. iri with the supine, in place of an inf. fut. pass.: mihi omne argentum redditum iri, Plaut. Curc. 4, 2, 5 (491): mihi istaec videtur praeda praedatum irier, id. Rud. 4, 7, 16 (1242) et saep.—Poet. also with inf.: seu pontum carpere remis Ibis, Prop. 1, 6, 34: attollere facta regum, Stat. S. 5, 3, 11: fateri, id. Th. 3, 61 al.—
- 6 Imp. i, eas, eat, etc., since the Aug. period more freq. a mocking or indignant expression, go then, go now: i nunc et cupidi nomen amantis habe, Ov. H. 3, 26; so, i nunc, id. ib. 4, 127; 9, 105; 17, 57; id. Am. 1, 7, 35; Prop. 2, 29, 22 (3, 27, 22 M.); Verg. A. 7, 425; Juv. 6, 306 al.: i, sequere Italiam ventis, Verg. A. 4, 381; so, i, id. ib. 9, 634: fremunt omnibus locis: Irent, crearent consules ex plebe, Liv. 7, 6 fin.
- In locat. and abl. uses,
- A Of place=in eo loco, there, in that place (rare): quid (facturus est) cum tu eo quinque legiones haberes? Cic. Ep. ad Brut. 1, 2, 1 (S-B 7.1): quo loco ... ibi ... eoque, Cels. 8, 9, 1: eo loci, Tac. A. 15, 74; Plin. 11, 37, 50, § 136; so trop.: eo loci, in that condition: res erat eo jam loci, ut, etc., Cic. Sest. 13, 68; Tac. A. 14, 61; Dig. 5, 1, 52, § 3.—
- B Of cause=eā re.
- 1 Referring to a cause or reason before given, therefore, on that account, for that reason: is nunc dicitur venturus peregre: eo nunc commenta est dolum, Plaut. Truc. 1, 1, 66 (87); Ter. Hec. 238: dederam litteras ad te: eo nunc ero brevior, Cic. Fam. 6, 20, 1; Sall. C. 21, 3; Liv. 8, 8, 8; Tac. H. 2, 65; Nep. Pelop. 1, 3; id. Milt. 2, 3 et saep.—So with conjunctions, eoque, et eo, eo quoque, in adding any thing as a consequence of what precedes, and for that reason: absolute pares, et eo quoque innumerabiles, Cic. Ac. 2 (Luc.), 17, 55: impeditius eoque hostibus incautum, Tac. A. 1, 50: per gentes integras et eo feroces, Vell. 2, 115, 2; Quint. 4, 1, 42 al. —
- 2 Referring to a foll. clause, giving
- α a cause or reason, with quia, quoniam, quod, etc.; so with quia: eo fit, quia mihi plurimum credo, Plaut. Am. 2, 2, 124 (756); id. Capt. 1, 1, 2 (70): nunc eo videtur foedus, quia, etc., Ter. Eun. 684; 415: quia scripseras, eo te censebam, etc., Cic. Att. 10, 17, 4; Sall. C. 20, 3; Tac. Agr. 22.—With quoniam: haec eo notavi, quoniam, etc., Gell. 7, 13.—With quod: quod ... non potueritis, eo vobis potestas erepta sit, Cic. Verr. 1, 8, 22; Nep. Eum. 11, 5; Liv. 9, 2, 4; Caes. B. G. 1, 23; so, neque eo ... quod, Ter. Heaut. 554; Varr. R. R. 1, 5.—
- β A purpose, motive or reason, with quo, ut, ne; and after negatives, with quo, quin, and subj.—So with quo: eo scripsi, quo plus auctoritatis haberem, Cic. Att. 8, 9, 1; Sall. C. 22, 2; so, non eo ... quo, Ter. Eun. 96: neque eo ... quo, Cic. Att. 3, 15, 4; id. Rosc. Am. 18, 51.—With ut: haec eo scripsi, ut intellegeres, Cic. Fam. 13, 69, 2; id. de Or. 3, 49, 187; Lact. 4, 5, 9.—With ne: Plaut. Aul. 2, 2, 63 (240); Ter. Phorm. 745: quod ego non eo vereor, ne mihi noceat, Cic. Att. 9, 2; id. Rab. Perd. 3, 9.—With quin: non eo haec dico, quin quae tu vis ego velim, Plaut. Trin. 2, 2, 60 (335); id. As. 5, 1, 16 (843). —
- C Of measure or degree—with words of comparison, so much, by so much—followed by quo (= tanto ... quanto): quae eo fructuosiores fiunt, quo calidior terra aratur, Varr. R. R. 1, 32, 1: eo gravior est dolor, quo culpa major, Cic. Att. 11, 11, 2; id. Fam. 2, 19, 1; so with quantum: quantum juniores patrum plebi se magis insinuabant, eo acrius contra tribuni tendebant, etc., Liv. 3, 15, 2; id. 44, 7, 6: quanto longius abscederent, eo, etc., id. 30, 30, 23. —Esp. freq. the formulae, eo magis, eo minus, so much the worse (the less), followed by quo, quod, quoniam, si, ut, ne: eo magis, quo tanta penuria est in omni honoris gradu, Cic. Fam. 3, 11, 7: eo minus veritus navibus, quod in littore molli, etc., Caes. B. G. 5, 9; Cic. Off. 3, 22, 88; id. Att. 15, 9 fin.: eo magis, quoniam, etc., Cels. praef. p. 14, 12 Müll.: nihil admirabilius fieri potest, eoque magis, si ea sunt in adulescente, Cic. Off. 2, 14, 48; id. Tusc. 1, 39, 94: eo diligentius ut ne parvula quidem titubatione impediremur, Auct. Her. 2, 8, 12; Cic. Rab. Perd. 3, 9: ego illa extuli et eo quidem magis, ne quid ille superiorum meminisse me putaret, id. Att. 9, 13, 3.— In this combination eo often expresses also the idea of cause (cf. B. 1. supra): hoc probis pretiumst. Eo mihi magis lubet cum probis potius quam cum improbis vivere, Plaut. Trin. 2, 1, 37 (259): solliciti tamen et anxii sunt; eoque magis, quod se ipsi continent et coercent, Cic. Tusc. 4, 33, 70; and some passages may be classed under either head: dederam triduo ante litteras ad te. Eo nunc ero brevior, Cic. Fam. 6, 21, 1; id. Inv. 1, 4, 5; id. Off. 2, 13, 45; id. Fam. 9, 16, 9; Plaut. Aul. 2, 2, 8 (185).
- II In dat. uses.
- A With the idea of motion, to that place, thither (=in eum locum): eo se recipere coeperunt, Caes. B. G. 1, 25, 5: uti eo cum introeas, circumspicias, uti inde exire possit, Cato R. R. 1, 2: eo tela conicere, Auct. B. Afr. 72: eo respicere, Sall. J. 35, 10; so, followed by quo, ubi, unde: non potuit melius pervenirier eo, quo nos volumus, Ter. Phorm. 640: venio nunc eo, quo me fides ducit, Cic. Rosc. Am. 30, 83: ibit eo quo vis, etc., Hor. Ep. 2, 2, 40: (venit) eo, ubi non modo res erat, etc., Cic. Quint. 11; Varr. R. R. 3, 16, 21; Vell. 2, 108, 2: eo, unde discedere non oportuit, revertamur, Cic. Att. 2, 16, 3; Liv. 6, 35, 2; Sall. C. 60, 2; so (late Lat.) with loci: perducendum eo loci, ubi actum sit, Dig. 10, 4, 11, § 1; ib. 47, 2, 3, § 2.—
- B Transf.
- 1 With the idea of addition, thereto, in addition to that, besides: accessit eo, ut milites ejus, etc., Cic. Fam. 10, 21, 4: accedit eo, quod, etc., id. Att. 1, 13, 1.—
- 2 With the idea of tendency, to that end, with that purpose, to this result: hoc autem eo spectabat, ut eam a Philippo corruptam diceret, Cic. Div. 2, 57, 118: haec eo pertinet oratio, ut ipsa virtus se sustentare posse videretur, id. Fam. 6, 1, 12: hoc eo valebat, ut, etc., Nep. Them. 4, 4.—
- 3 With the idea of degree or extent, to that degree or extent, so far, to such a point: eo scientiae progredi, Quint. 2, 1, 6: postquam res publica eo magnificentiae venerit, gliscere singulos, Tac. A. 2, 33; id. H. 1, 16; id. Agr. 28: eo magnitudinis procedere, Sall. J. 1, 5; 5, 2; 14, 3: ubi jam eo consuetudinis adducta res est, ut, etc., Liv. 25, 8, 11; 28, 27, 12; 32, 18, 8 al.; Just. 3, 5: eo insolentiae processit, Plin. Pan. 16: eo rerum ventum erat, ut, etc., Curt. 5, 12, 3; 7, 1, 35.— With gen., Val. Max. 3, 7, 1 al.; Flor. 1, 24, 2; 2, 18, 12; Suet. Caes. 77; Plin. Pan. 16, 5; Sen. Q. N. 4 praef. § 9: eo rem jam adducam, ut nihil divinationis opus sit, Cic. Rosc. Am. 34, 96: res eo est deducta, ut, etc., id. Att. 2, 18, 2; Hor. C. 2, 1, 226; Cic. Verr. 2, 4, 18.—
- C Of time, up to the time, until, so long, usually with usque, and followed by dum, donec: usque eo premere capita, dum illae captum amitterent, Cic. N. D. 2, 49, 124; Liv. 23, 19, 14; Tac. A. 4, 18: eo usque flagitatus est, donec ad exitium dederetur, id. ib. 1, 32; Quint. 11, 3, 53: eo usque vivere, donec, etc., Liv. 40, 8; cf. Col. 4, 24, 20; 4, 30, 4.—Rarely by quamdiu: eo usque, quamdiu ad fines barbaricos veniretur, Lampr. Alex. Sev. 45.
➳ in = isne Pl. Bacch. 1185 ; Ter. Eun. 651 ; Phorm. 930 || ind. impf. eibat CIL 4, 1237 ; impér. ei Pl. Cas. 212 ; Men. 435 ; subj. iamus CIL 8, 2005 ; inf. pass. irier Pl. Rud. 1242.
- 1. zich op enigerlei manier verplaatsen, gaan [domum; ad forum; eodem itinere langs dezelfde weg; viā sacrā; pedibus te voet]; — onpers. pass.: itur men gaat;
- 2. rijden [curru; in raeda];
- 3. varen, zeilen [puppi per undas; in portum binnenlopen; cum classe];
- 4. (te paard) rijden [equo]; ➤ contra hostem ~ (v.d. cavalerie) tegen de vijand;
- 5. (poët.; postklass.) vliegen [per auras; ad caelum];
- 6. komen; ➤ unde is?; subsidio ~ te hulp;
- 7. (milit. t.t.) (a) marcheren, optrekken [bello ten strijde trekken; viā of pedibus over land; cum exercitu; maximis itineribus in geforceerde marsen]; (b) oprukken tegen, tegemoet marcheren, losgaan op [alci obviam; adversus alqm; contra hostes; ad muros]; (c) ad arma, ad saga ~ naar de wapens, naar de krijgsmantel grijpen = zich voor de strijd uitrusten;
- 8. (poët.) naar het graf begeleiden [exsequias];
- 9. (jur. t.t.) ~ in ius, ad iudicium voor de rechtbank verschijnen;
- 10. (meestal metaf.) naar iets toe gaan, op iets af gaan [in consilium ter vergadering gaan; in suffragium ter stemming gaan; in scelus een misdaad begaan; in sententiam zich bij een mening aansluiten; in alia omnia voor de tegenovergestelde opvatting stemmen; in lacrimas in tranen uitbarsten; in poenas overgaan tot bestraffing; per medium de middenweg kiezen];
- 11. m. sup. gaan; ➤ cubitum ire; dominationem raptum ire; / de passieve infinitiefvorm iri in combinatie met een supinum fungeert als passieve infinitivus van het futurum; ➤ laudatum iri. II. (v. zaken en toestanden) (meestal poët. en postklass.)
- 1. gaan; ➤ it clamor ad aethera; per oppida rumor it; fama per urbes it;
- 2. (v. schepen) varen, zeilen [per aequora]; ➤ euntes de wegzeilenden;
- 3. (v. projectielen) vliegen, dringen; ➤ hasta per corpus it dringt;
- 4. (v.d. wind) stormen, razen; ➤ tempestas per campos it;
- 5. (v. rivieren en vloeistoffen) vloeien, stromen [aliā ripā]; ➤ it naribus ater sanguis;
- 6. (v. sterren) gaan, zich voortbewegen;
- 7. verstrijken, verdwijnen; ➤ eunt anni; dies it;
- 8. voorwaarts gaan, verlopen; ➤ prorsus ibat res; res eodem cursu eunt;
- 9. overgaan in, worden tot [in melius]; ➤ odia in perniciem ibunt.
- 1. daarheen [pervenire daar];
- 2. (metaf.) tot aan het punt, tot die mate, zo ver; ➤ eo consuetudinis res est adducta ut; eo ira processit ut; res eo crevit;
- 3. zo lang (m. dum, quoad, donec totdat);
- 4. daarbij (nog); ➤ eo accedit ut of quod daar komt nog bij dat; eo accessit studium doctrinae;
- 5. daarom, om die reden; ➤ eo quod of quia; eo dico ne;
- 6. (bij comp.) des te [magis; maior]; — quo . . . eo hoe . . . des te;
- 7. daar (zelden, klass. alleen metaf.); ➤ res erat eo iam loci ut het was al zo ver gekomen dat.
往彼。越。因此甚。— crevit ut magnitudine laboret sua 長大而難當。— scripsi ut plus auctoritatis haberem 吾致書意欲益威風。— gravior est dolor quo culpa major 罪愈大愧愈甚。— loci res est 事已至此。— magis oportet 愈宜。Accedit — ut amicus veniret 丑又遇朋友到。
Suggest a Translation
See an image
往。走。— in sententiam pedibus 近同人之意。— in alia omnia 盡不同意。— in duplum 還二倍。— in nervum 下監。— in depressum 輕慢人。— articulum 生節。 — sub furcam 當奴。 — in rixam 始爭。— rectis sensibus 懷好心。 — in exemplum 立表楼。— in possessionem 接受。— ei auxilio (dat.) 往助彼。I prae, sequar 汝先行我在後。Unde is? 從何而來。 Ite mecum 同我去可也。 Ivit Romam vel itum est Romam 往羅瑪府。Itur 人往。
Suggest a Translation
See an image
- 1 I-, to go, walk, ride, sail, fly, move, pass: In in malam rem, T.: subsidio suis ierunt, Cs.: quocumque ibat: in conclave: eo dormitum, H.: animae ad lumen iturae, V.: It visere ad eam, T.: quo pedibus ierat, on foot, L.: equis, to ride, L.: quos euntīs mirata iuventus, as they ride, V.: Euphrates ibat iam mollior undis, flowed, V.: ite viam: ibis Cecropios portūs, O.: hinc ibimus Afros, V.: Exsequias, T.: pompam funeris, O.— To go, march, move, advance(against a foe): infestis signis ad se, Cs.: equites late, pedites quam artissume ire, S.: ad hostem, L.: adversus quem ibatur, L.: in Capitolium, attack, L.— To pass, turn, be transformed: Sanguis it in sucos, O.— Fig., to go, pass, proceed, move, advance, enter, betake oneself: in dubiam imperii servitiique aleam, L.: in lacrimas, V.: per oppida Rumor it, spreads, O.: it clamor caelo, rises, V.—In the phrase, ire in sententiam, to accede to, adopt, vote for, follow: in eam (sententiam) se ituram: in sententiam eius pedibus, L.: in quam sententiam cum pedibus iretur, L.: ibaturin eam sententiam, the decision was.—With supin. acc., to go about, set out, prepare: gentem universam perditum, L.: servitum Grais matribus, V.: bonorum praemia ereptum eunt, S.— Imper., in mockery or indignation, go then, go now, go on: I nunc et nomen habe, etc., O.: ite, consules, redimite civitatem, L.—Of time, to pass by, pass away: quotquot eunt dies, H.: Singula anni praedantur euntes, as they fly, H.— Of events, to go, proceed, turn out, happen: incipit res melius ire quam putaram: prorsus ibat res: Si non tanta quies iret, continued, V.—Of persons, to fare, prosper, be fated: sic eat quaecunque Romana lugebit hostem, L.
- old dat.and abl.of pron.stem I-.
- II. Locat.and abl.uses, there, in that place: cum tu eo quinque legiones haberes.—Fig.: res erat eo iam loci, ut, etc., in such a condition.—Therefore, on that account, for that reason: lassam aibant tum esse; eo ad eam non admissa sum, T.: dederam litteras ad te: eo nunc ero brevior: quod eo volo, quia mihi utile est: quin eo sit occisus, quod non potuerit, etc.: eo scripsi, quo plus auctoritatis haberem: hoc eo facit, ut ille abesset: quod ego non eo vereor, ne mihi noceat.—With words of comparison, so much, by so much: quae quo plura sunt, eo meliore mente: quanto longius abscederent, eo, etc., L.: eo Mors atrocior erit, quod sit interfectus, etc.: eo libentius dixit, ut, etc.: quod quo studiosius absconditur, eo magis eminet: eo minus veritus navibus, quod in littore molli, etc., Cs.: ego illa extuli et eo quidem magis, ne putaret, etc.—
- IIII. Dat.uses, to that place, thither: eo se recipere coeperunt, Cs.: eo respectum habere, a refuge in that quarter: ubi colonia esset, eo coloniam deducere: Ibit eo quo vis, etc., H.—Thereto, in addition, besides: eo accessit studium doctrinae: eo accedebat, quod, etc.—To that end, with that purpose, to this result: res eo spectat, ut, etc.: eo maxime incumbis: hoc eo valebat, ut, etc., N.—To that degree, to such an extent, so far, to such a point: usque eo commotus est, ut, etc.: eo magnitudinis procedere, S.: ubi iam eo consuetudinis adducta res est, ut, etc., L.: eo inopiae venere, ut vescerentur, etc. — Of time, up to the time, until, so long: bibitur usque eo, dum, etc.: usque eo se tenuit, quoad legati venerunt.
-
…ei nihil adhuc praeter ipsius voluntatem cogitationemque acciderit, nisi quod vivis nobis Roma profectus est, optemus potius ut eat in exsilium quam queramur. sed cur tam diu de uno hoste loquimur et de eo hoste qui iam fatetur…
Cicero, in Catilinam
-
…modo a vobis huius horribilis belli ac nefarii periculum depellatur. dicatur sane eiectus esse a me, dum modo eat in exsilium. sed mihi credite, non est iturus. numquam ego ab dis immortalibus optabo, Quirites ,…
Cicero, in Catilinam
-
…diutius possis quam venerari ad caedem proficiscens solebas, a cuius altaribus saepe istam impiam dexteram ad necem civium transtulisti ibis tandem aliquando quo te iam pridem tua ista cupiditas effrenata ac furiosa rapiebat ; neque enim tibi haec res adfert…
Cicero, in Catilinam
-
…eicerem qui haec loquuntur. homo enim videlicet timidus aut etiam permodestus vocem consulis ferre non potuit ; simul atque ire in exsilium iussus est, paruit. quin hesterno die, cum domi meae paene interfectus essem, senatum in…
Cicero, in Catilinam
-
…plurimas civitates suo beneficio habere obstrictas volebat. Itaque rem suscipit et a Sequanis impetrat ut per fines suos Helvetios ire patiantur, obsidesque uti inter sese dent perficit Sequani, ne itinere Helvetios prohibeant, Helvetii, ut sine maleficio…
Julius Caesar, Gallic War
-
…. dicatur sane eiectus esse a me, dum modo eat in exsilium. sed mihi credite, non est iturus. numquam ego ab dis immortalibus optabo, Quirites, invidiae meae relevandae causa ut L. Catilinam ducere exercitum…
Cicero, in Catilinam
-
…dux Helvetiorum fuerat. Is ita cum Caesare egit si pacem populus Romanus cum Helvetiis faceret, in eam partem ituros atque ibi futuros Helvetios ubi eos Caesar constituisset atque esse voluisset ; sin bello persequi perseveraret, reminisceretur et veteris…
Julius Caesar, Gallic War
-
…infer patriae bellum, exsulta impio latrocinio, ut a me non eiectus ad alienos, sed invitatus ad tuos isse videaris. quamquam quid ego te invitem, a quo iam sciam esse praemissos qui tibi ad forum Aurelium praestolarentur…
Cicero, in Catilinam
-
…, ex hibernis educit et, qua proximum iter in ulteriorem Galliam per Alpes erat, cum his quinque legionibus ire contendit. Ibi Ceutrones et Graioceli et Caturiges locis superioribus occupatis itinere exercitum prohibere conantur. Compluribus his proeliis pulsis…
Julius Caesar, Gallic War
-
…pudor atque officium an timor plus valeret. Quod si praeterea nemo sequatur, tamen se cum sola decima legione iturum, de qua non dubitet, sibique eam praetoriam cohortem futuram. Huic legioni Caesar et indulserat praecipue et propter…
Julius Caesar, Gallic War