aeger
aeger, unwell, ill, sick, diseased, suffering, feeble
Frieze-Dennison Vergil
Could not find aegrum in Logeion dictionaries.
aegrum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of aeger
- Lit., of the body, ill, sick, unwell, diseased, suffering.
- α Of men: homines aegri morbo gravi, Cic. Cat. 1, 13: graviter aegrum fuisse, id. Div. 1, 25; id. Tusc. 2, 25, 61: infirma atque aegra valetudo, id. Brut. 48 fin.: aegro corpore esse, id. ad Quir. 1, 4 fin.: ex vulnere, id. Rep. 2, 21: vulneribus, Nep. Milt. 7: pedibus, Sall. C. 59, 4; so Liv. 42, 28; Tac. H. 3, 38; Wernsd. Poët. L. Min. 6, 197, 8: stomachus, Hor. S. 2, 2, 43: anhelitus, shortness of breath, Verg. A. 5, 432.—At a later period constr. with gen. or acc.: Psyche aegra corporis, animi saucia, Ap. Met. 4, 32, 11 Oud. (cf. id. ib. 5, 22, 1, Oud.: Psyche corporis et animi alioquin infirma; and Liv. Andron. ap. Prisc. p. 725 P.: inops, aegra sanitatis, where, however, Bothe suspects aegra to be a gloss.): memini, me quondam pedes tunc graviter aegrum, Gell. 19, 10.—Subst., a sick person, Cic. Div. 2, 3: ne aegri quidem omnes convalescunt, id. N. D. 2, 4: aegro adhibere medicinam, id. de Or. 2, 44, 186: vicinum funus aegros exanimat, Hor. S. 1, 4, 126: ungebant oleo multos aegros, Vulg. Marc. 6, 16; ib. Act. 5, 16. —Hence, ab aegris servus, an attendant on the sick, a nurse (cf. ab): D. M. SEXTORIO AVG. LIB. AB AEGRIS CVBICVLARIORVM, Inscr. Orell. 2886.—
- β Of brutes: sues aegri, Verg. G. 3, 496; so Col. 6, 5, 1: avidos inlidit in aegrum Cornipedem cursus, i.e. wounded, Stat. Th. 11, 517.—
- γ Of plants, diseased: seges aegra, Verg. A. 3, 142: aegra arbor, Pall. Febr. 25, 23: vitis, id. Mart. 7, 4.—
- II Fig.
- A Of the mind, troubled, anxious, dejected, sad, sorrowful, etc., of any agitation of the passions or feelings, of love, hope, fear, anxiety, sorrow: aeger animus, Sall. J. 74: aegris animis legati superveniunt, Liv. 2, 3, 5; cf. Drak. ad h. l.: scribendi cacoëthes aegro in corde senescit, Juv. 7, 52: aegri mortales, i. e. miseri (δειλοί βροτοί, ὀιζυροί, πολύπονοι), Verg. A. 2, 268; constr. with abl., gen., and ab.
- α With abl.: Medea animo aegra, amore saevo saucia, Enn. ap. Cic. Cael. 8 (the later edd. animo aegro, as B. and K.): animus aeger avaritiā, Sall. J. 31: amore, Liv. 30, 11: curis, Verg. A. 1, 208 al.—
- β With gen. of respect (cf. Drak. ad Liv. 30, 15, 9; Rudd. II. p. 73; and Roby, II. § 1321): aeger consilii, infirm in purpose, Sall. Fragm. ap. Arusian, p. 212 Lind., and Stat. Th. 9, 141: animi, Liv. 1, 58; 2, 36; Curt. 4, 3, 11.—Of cause: rerum temere motarum, Flor. 3, 17, 9: morae, Luc. 7, 240: delicti, Sil. 13, 52: pericli, id. 15, 135: timoris, id. 3, 72.—
- γ With ab: A morbo valui, ab animo aeger fui, Plaut. Ep. 1, 2, 26 (129).—
- B Trop., of a diseased condition of the state, suffering, weak, feeble: maxime aegra et prope deposita rei publicae pars, Cic. Verr. 2, 1, 2: qui et semper aegri aliquid esse in re publica volunt, Liv. 5, 3; Flor. 3, 23 al.— Of the eyes, evil, envious: recentem aliorum felicitatem aegris oculis introspicere, Tac. H. 2, 20 (Halm here reads acribus). —Of abstr. things, sad, sorrowful, grievous, unfortunate (class., but for the most part poet.): numquam quidquam meo animo fuit aegrius, Plaut. Am. 3, 2, 29 (910) (where aegrius may be the adv.; v. aegre below): dolores aegri, Lucr. 3, 905: luctus, id. 3, 933: amor, Verg. G. 4, 464: mors, id. ib. 3, 512: spes, i.e. faint, slight hope, Sil. 9, 543: fides, wavering, id. 2, 392 al.—As subst.: aegrum, i, n.: plus aegri ex abitu viri quam ex adventu voluptatis cepi, more pain, Plaut. Am. 2, 2, 11 (643): sed cui nihil accidit aegri, Lucr. 5, 171.—Adv.: aegrē.— Lit.
- a Object.
- α Uncomfortably: nescio quid meo animost aegre, disturbs my mind, vexes, annoys me, Plaut. Merc. 2, 3, 35 (369); so, aegre esse alicui, often in Plaut. and Ter. (like bene or male esse alicui); Plaut. Bacch. 5, 1, 26 (1112); id. Capt. 3, 5, 43 (701); Ter. Hec. 260 al.; cf. opp. volupe, volup: si illis aegrest, mihi quod volup est, Plaut. Mil. 3, 1, 152 (747).— Absol.: aegre est, Ter. Ad. 137.—Also: aegre facere alicui, to vex, hurt, Plaut. Cas. 3, 4, 17 (607); Ter. Eun. 1001; and: aegre audire aliquid ex aliquo, any thing annoying, disagreeable, id. Hec. 765.—
- β With difficulty or effort (opp. facile): omnis conglutinatio recens aegre, inveterata facile divellitur, Cic. de Sen. 20, 72s; cf.: inveteratio, ut in corporibus, aegrius depellitur quam perturbatio, id. Tusc. 4, 37, 81; and: omne bellum sumi facile, ceterum aegerrime desinere, Sall. J. 83, 1: nec magis versutus nec quo ab caveas aegrius, Plaut. As. 1, 1, 106 (121): aegre rastris terram rimantur, Verg. G. 3, 534 al.: non aegre persequi iter, Col. 9, 8, 9; so, haud aegre, Curt. 4, 3, 10; 10, 8, 22. —More freq.,
- γ = vix, Gr. μόγις, hardly, scarcely: aegre nimis risum continui, Plaut. As. 3, 2, 36 (580): aegre me tenui, Cic. Att. 16, 11: aegre fero, v. fero: aegre abstinere quin, etc., Liv. 2, 45: aegre stantes, Tac. Agr. 36 al.—Hence often vix aegreque in connection, Plaut. Poen. 1, 2, 27 (236); Flor. 2, 10; Macr. Somn. Scip. 1, 7; id. S. 1, 7; Ap. Met. 1, 19, 25.—
- b Subject., with grief, regret, displeasure, or dislike, unwillingly, reluctantly: discessit, aegre ferens, distempered, vexed (opp. laetus), Cic. Div. 1, 33 fin.: aegre pati, Liv. 1, 9 et saep.: aegre tolerare, Tac. Agr. 13: si alibi plus perdiderim, minus aegre habeam, i. e. feram, Plaut. Bacch. 5, 1, 16 (1102): aegre carere, Cic. Imp. Pomp. 5, 13. —Comp.: quod aegrius patimur, Liv. 7, 13: aegrius accipere, Tac. A. 4, 71.—Sup.: aegerrime ferre, Sall. J. 87: aegerrime pati Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 44, 105.
egra,slaece
cum scabies morbi pulpas irrepserit aegras
in loco in quo eger jacebat
~er vel aegrotus,adlig
egrotavit in itinere et accubuit eger nimis apud manerium suum
sanum mente licet egrum corpore
ni desperatus medicantem [sc. Christum ] spreverit aeger
inter egra tremens suspiria
amicorum ‥ egrior solet esse et acerbior persecutio
cum majori tumultu et egriori sollicitudine
stomacho succedit inani / egra fames
qui accusantur ‥, si diem sic condictum subterfugiant respectuatum, partem suam, etsi non mortuam, faciunt tamen egriorem(
[R. de Broys ] per ‥ silvarum et rupium abdita latibula cum egro victu et aspero vestitu se obumbrans
- 1. ziek, lijdend (aan of als aanduiding v.d. oorzaak v.d. ziekte: abl.; ex; de; later ook: acc. respectus; gen.); ➤ vulneribus ~; oculis ~; gravi et periculoso morbo ~; longa navigatione ~; ex vulnere ~; manum ~; ook mbt. het zieke lichaam of zieke lichaamsdelen: corpus aegrum; stomachus ~; dens ~; — subst. aeger, grī m zieke (man); aegra, ae f zieke (vrouw);
- 2. (v. planten) ziek, verwelkt [seges; arbor; vites];
- 3. ontwricht [civitas; municipia onrustig];
- 4. treurig, bedroefd, geërgerd, ontstemd, verdrietig [animus; oculi afgunstig]; ➤ (m. abl. causae) amore ~;
- 5. smartelijk, moeizaam, droevig [mors; senectus; exilium].
病。悶者。耎。灘的。— consilii 無 主意者。— timoris 懼者。怕的。— capite 頭病。— animo 憂悶。Aegris oculis aspicere 白眼目勻他。 Aegram animam ponere 莫奈何死。Aegra mors 兇死。
Suggest a Translation
See an image
- unwell, ill, sick, diseased, suffering, feeble: uxor, T.: homines morbo: aegro corpore esse: volneribus, N.: pedibus, S.: anhelitus, shortness of breath, V.: sues, V.: seges, V. —As subst, a sick person: aegro adhibere medicinam: non aegris facultas quietis datur, Cs.— Troubled, dejected, distempered, agitated: animus, S.: aegris animis legati, i. e. dissatisfied, L.: mortales, i. e. miseri, V.: animus avaritiā, S.: curis, V.: aeger animi, despondent, L. — Of the state, weak, frail, feeble: rei p. pars: aegri aliquid in re p., L. — Causing pain, unfortunate: amor, V.: luctus, O.
-
…his castris oppidum Remorum nomine Bibrax aberat milia passuum VIII. Id ex itinere magno impetu Belgae oppugnare coeperunt. Aegre eo die sustentatum est. Gallorum eadem atque Belgarum oppugnatio est haec ubi circumiecta multitudine hominum totis moenibus undique in…
Julius Caesar, Gallic War
-
…relevati, periculum autem residebit et erit inclusum penitus in venis atque in visceribus rei publicae. Vt saepe homines aegri morbo gravi, cum aestu febrique iactantur, si aquam gelidam biberunt, primo relevari videntur, deinde multo gravius…
Cicero, in Catilinam
-
…in Arari faciendum curat atque ita exercitum traducit. Helvetii repentino eius adventu commoti cum id quod ipsi diebus XX aegerrime confecerant, ut flumen transirent, illum uno die fecisse intellegerent, legatos ad eum mittunt ; cuius legationis Divico…
Julius Caesar, Gallic War
-
…loci hinc atque ordinis, Hominem haud impurum, itidem patria qui abligurierat bona. Video sentum, squalidum, aegrum, pannis annisque obsitum. Quid istuc, inquam, ornati est Quoniam miser quod habui perdidi. Hem ,…
Terence, Eunuchus
-
…quam bello Cimbrico C. Marius in exercitu habuisse dicebatur. At ex altera parte C. Antonius, pedibus aeger quod proelio adesse nequibat, M. Petreio legato exercitum permittit. Ille cohortis veteranas, quas tumultus causa conscripserat…
Sallust, Catilina
-
…libertatem, populus senatum laudare, gratias agere, cives Romani a me nusquam discedere. quo quidem die nihil aegrius factum est multo labore meo quam ut manus ab illo appellatore abstinerentur. cum ad praetorem in ius adissemus ,…
Cicero, in Verrem
-
…verbis. admirantes quaeramus ab utroque, quonam modo vitam agere possimus, si nihil interesse nostra putemus, valeamus aegrine simus, vacemus an cruciemur dolore, frigus, famem propulsare possimus necne possimus. Vives, inquit Aristo ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…exstitit ; parens eius, homo amantissimus patriae, maximi animi, summi consili, singularis constantiae, cum esset aeger, tamen omnibus rebus illis interfuit, nusquam est a me digressus, studio, consilio, auctoritate unus adiuvit…
Cicero, pro Sulla
-
…perturbationem appellant ; vocant enim πάθος, id est morbum, quicumque est motus in animo turbidus. nos melius aegris enim corporibus simillima animi est aegritudo, at non similis aegrotationis est libido, non inmoderata laetitia, quae est…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Coepísset. Quorsum haec praeterita Quia sequitur illud Nam númquam era errans méa domo ecferrét pedem, Medéa, animo aegra, amóre saevo saúcia, non ut eae res causam adferrent amoris. Interesse autem aiunt, utrum eius modi…
M. Tullius Cicero, De Fato