morbus
morbus, a sickness, disease, disorder, distemper, ailment, illness, malady
BWL
illness is an unnatural condition of the body
Frieze-Dennison Vergil
- I Corporeal: morbum appellant totius corporis corruptionem: aegrotationem morbum cum imbecillitate: vitium cum partes corporis inter se dissident: ex quo pravitas membrorum, distortio, deformitas, Cic. Tusc. 4, 13, 28: morbus est habitus cujusque corporis contra naturam, qui usum ejus facit deteriorem, Labeo ap. Gell. 4, 2, 3: morbi aegrotationesque, Cic. Tusc. 4, 10, 23: aeger morbo gravi, id. Cat. 1, 13, 31: in morbo esse, to be sick, id. Tusc. 3, 4, 9: morbo affectum esse, id. Div. 1, 30, 63: corporis gravioribus morbis vitae jucunditas impeditur, id. Fin. 1, 18, 59: animi valentes morbo tentari non possunt, corpora possunt, id. Tusc. 4, 14, 31: affligi, id. Pis. 35, 85: urgeri, id. Fat. 9, 17: tabescere, id. N. D. 3, 35, 84: languere, Lucr. 6, 1221: conflictari, Nep. Dion. 2, 4: in morbum cadere, to fall sick, Cic. Tusc. 1, 32, 79: incidere, id. Clu. 62, 175: delabi, id. Att. 7, 5, 1: morbum nancisci, Nep. Att. 21, 1: morbo consumi, id. Reg. 2, 1: perire, id. ib. 3, 3: mori, id. Them. 10, 4: absumi, Sall. J. 5, 6: confici, id. ib. 9, 4: opprimi, Cic. Clu. 7, 22: homo aeger morbo gravi, id. Cat. 1, 13, 31: ex morbo convalescere, to recover, id. Fam. 13, 29, 4: a morbo valere, Plaut. Ep. 1, 2, 26 (129): morbum depellere, Cic. Fam. 7, 26, 2: levare, to alleviate, relieve, Plaut. Mil. 4, 6, 57 (1272): amplior fit, becomes more violent, Ter. Hec. 330: adgravescit, id. ib. 337: ingravescit, Cic. Cat. 1, 13, 31: comitialis or major, epilepsy, Cels. 3, 23: regius, the jaundice, id. 3, 24: in morbo consumat, a form of imprecation, may he spend it (the money) in sickness, Sen. Ben. 4, 39, 2.—
- II Mental.
- A Disease, a fault, vice, etc.: animi morbi sunt cupiditates immensae, et inanes, divitiarum, etc., Cic. Fin. 1, 18, 59: morbum et insaniam, id. Verr. 2, 4, 1, § 1: nomen insaniae significat mentis aegrotationem et morbum, id. Tusc. 3, 4, 9: hic morbus qui est in re publicā, ingravescet, id. Cat. 1, 13, 31: ut, si qui aegrotet, quo morbo Barrus, Hor. S. 1, 6, 30: maxima pars hominum morbo jactatur eodem, id. ib. 2, 3, 121: qui vultu morbum incessuque fatetur, Juv. 2, 17.—
- B Grief, sorrow, distress: quod mulier facere incepit, nisi id efficere perpetrat, Id illi morbo, id illi senio est, affliction, distress, Plaut. Truc. 2, 5, 12 (459); cf.: salvere me jubes, quoi tu abiens offers morbum? id. As. 3, 3, 3 (593).—
- III Trop., of trees, plants, etc.: infestantur namque et arbores morbis, a disease, Plin. 17, 24, 37, § 116 al.—
- IV Morbus, personified as a deity, the son of Erebus and Nox, Cic. N. D. 3, 17, 44; Hyg. Fab. praef.; Sen. Herc. Fur. 694; cf. Verg. A. 6, 275; Claud. VI. Cons. Hon. 323.
episcopus ‥ oravit ad Dominum, benedicens puerum, ~um depellens, sanitatem adjungens
adjecisti etiam, quodsi pestifer ~us aut mortalitas in aecclesia vel monasteriis inrepserit, quos necdum tetigit, a loco fugiant evitantes periculum
venerat interea vates summusque sacerdos, / quo rex depressus morbo languebat acerbo
vir Dei ‥ ~um ‥ tumoris sustinebat in cruribus
cur non mors subita vitam vel sonticus ille / morbus ademisset, qui vagus esse solet?
cogunt ‥ multas invenire medicinas multorum experimenta morborum
~orum chronicorum
petrificatio est quasi arene et pulvis essent in oculo ‥; et quarto Cirurgie Theodorici vocatur iste morbus anchubitus [petrification ]
~us caducus [falling sickness, epilepsy ]
de coturnicibus ‥ – . hec sola avis ~um caducum [] patitur sicut et homo et eciam passer : Trevisa fallynge evel
insuper passer habet naturam oportunam anachorite, licet odio habeatur, viz. ~um caducum [ME: ]fallinde uvel
~o comitiali [] vexata epilepsy
elephantico ~o [elephancy ] correptus
~o elephantino ‥ percussi(
elephantiosus ~us
~um epilepticum [epilepsy ]
the French pocke , ~us Gallicus [pox ]
acriori morbo quem medici ~um mortuum [scabies ] vocant correptus est
quamvis quedam sint tactus poscentia crebros, / sunt que tractari vulnera sepe timent, / est, medici norunt, noli-me-tangere morbus / huic similis; morbus impatientis erit
puellam ‥ longo paralysis ~o [paralysis ] gravatam
convalescunt ~o paralytico dissoluti
regius ~us [jaundice ], corporis color efficitur sicut pedes †accipitur [l. accipitris ]
de his qui regio ~o [(scrofula ] vexantur inquisiti, sive homines sive equi sint, quid fiendum sit de illis
hec oculum dextrum regio ~o inflata, non solum de visu verum etiam de vita periclitabatur
[pauper ] miser, cui preter egestatis incomodum ~us irrepserat, quem regium vocant; et ita lenta tabe, omnes artus infecerat
cura scrofularum ‥ – . et si ista non sufficient, vadat ad regem ut ab eo tangatur et benedicatur, quia iste vocatur ~us regius, et valet tactus nobilissimi et serenissimi regis Anglicorum
in morina ante tonsionem in rub’ ~o [(] disease of sheep
de quibus [hogastris ] in morina in verolle et rubio ~o ante tonsionem cxxij
[fistula ] communiter est morbus frigidus; et ideo vocatur ~us Sancti Eligii, quia patiens ex itinere ad locum illum calefit et ita consumitur materia et curatur
tanquam splenetico ~o [disease of the spleen ] laborans
sudifico ~o [sweating sickness, plague ] ‥ contabuisse
est ‥ virtus contra ~um nequitie potentissima
superbia ~us est divitum precipue
percussit eum jactando et ludendo cum quadam parva hachia ~o superbo superveniente ita quod per illud infortunium post octo dies obiit et non aliter nec per illum ictum set per dictum superbum
- 1. ziekte, kwaal [longus; insanabilis; gravis; mortifer]; ➤ in -um cadere, incidere, delabi; in -um de integro incidere terugvallen; -o laborare aan een ziekte lijden; ex -o evadere of convalescere; -um simulare;
- 2. (ziekelijke) hartstocht, wellust; bezorgdheid, verdriet; ➤ ~ et cupiditas;
- 3. (Verg.) ~ caeli ongezond klimaat;
- 4. personif. Morbus, ī m demon v.d. ziekte.
疾病。恙。神名。— comitialis vel major 抽症。羊角風。癎。— regius 黄症。Morbi animi 毛病。俗慾。
Suggest a Translation
See an image
S. Firmini, Sacer ignis. Lit. remiss. ann. 1427. in Reg. 173. Chartoph. reg. ch. 707 :
Par accident d'une maladie, que on dit le Mal d'Amiens, icellui Buisson ala de vie à trespas.Aliæ ann. 1369. in Reg. 100. ch. 113 :
Icellui prestre fu navré et playé en plusieurs lieux sans mort, èsquelles playes trois ou quatre jours après ce la Maladie S. Fremin se mist ; et pour ce fu menez pardevers le benoit saint en dévotion à son eglise à Amiens, etc.Vide supra Ignis S. Firmini.
S. Antonii, Eadem notione. Lit. remiss. ann. 1346. in Reg. 75. Chartoph. reg. ch. 423 :
Le feu S. Anthoyne et S. Andrieu se prist en son braz, et pour ce lui fut coppé.
Le suppliant estoit et est encores malade et enferme d'une maladie, que l'en nomme le Mal saint Aignen.
infernalisSacer ignis. Miracula B. Edmundi apud Marten. tom. 3. Anecdot. col. 1896 :
Magister Simon canonicus Eduensis sanatur a Morbo qui dicitur S. Anthonii, vel infernalis.Vide Ignis inferni.
La principalle maladie, dont ledit roy(Henri) alla de vie à mort, lui vint par feu, qui lui print par dessoubs au fondement, assez semblable que l'on dit estre la Maladie sainct Anthoine.
avertit, epilepsia. Vide supra Adversatus.
Quinto tentat de gula : sicut Morbus S. Blasii.Vide infra Morbus S. Martini et Vitium S. Blasii.
Ipsa Johanna patiebatur febrem, et deponit Petronilla se credere quod ex illa febre, quam vocat Mal de chaleur, mortua fuit dicta Johanna.Aliæ ann. 1459. in Reg. 188. ch. 160 :
La femme du suppliant fut surprinse de la maladie de fievres, et aussi de certaine maladie, que on appelle ou pais(d'Auvergne) le Mal chault.
Morbo autem dragunculi, qui sibi erat nativus, mortuus est(Henricus imperator). Vide Dracunculus.
Le mal S. Eloi.
Ermengardis de sancto Juliano de Saltu a Morbo sancti Eligii curatur.
Pour cause de son mauvez gouvernement se engendra en la plaie du genoul le Mal de S. Eloy, et y vindrent deux ou trois pertuis.
Ytropice, Hydropisis ; unde
Ytropite, pro
Hydropique, Hydrops. Lit. remiss. ann. 1378. in Reg. 112. Chartoph. reg. ch. 271 :
Lequel Rolant, qui estoit infers d'une maladie nommée Ytropice, etc. Ytropisiée,in aliis ann. 1371. ex Reg. 102. ch. 114. Aliæ ann. 1454. in Reg. 191. ch. 64 :
Il survint à icellui Lienart une maladie de S. Eutrope, etc.Aliæ ann. 1447. in Reg. 178. ch. 257 :
Ainsi qu'icelle femme engroississoit, disoit et faisoit entendant icellui Frobert à l'oncle d'icelle, qu'elle lui sembloit estre ytropite ..... Icelle femme, tant qu'elle peut, cela sa ditte groisse, et dist à sondit oncle qu'elle doubtoit estre malade de laditte maladie de S. Ytrope.
mal de Naplesvocant, quod eumdem in obsidione Neapolitana recenter ex novo mundo advectum, contraxerint, atque inde revertentes, primi sparserint quacumque transibant. Vita S. Columbæ Reatinæ tom. 5. Maii pag. 361 * :
Ita Morbo Francioso laborabat, ut laberetur in desperationem.
Infirmitas autem hanc in Italiam inaudita a Gallis relinquitur, queMali gallici abinde nomen assumpsit. Erat quidem infirmitas pessima, pustellas in tota parte corporis inducebat et longe latas, et ab his dolores intensi in juncturis, in ore et in capite dabantur, saniem et putridum sanguinempustelle emanabant. Initium hujus morbi deprehendebatur ex vulva mulieris, nam homo in coitu cum muliere morbosa illius infirmitatis in virga in primis sentiebat pruritus, de inde cicatrices ostendebantur, deinde in juncturis intensi dolores, et magne pustelle et in ore et in introitu gutturis. Et quum infirmitas esset ignota, nec in antiquis codicibus descripta, nullaque ab Hyppocrate, Avicenna et Galeno medicamina attributa, quum ipsi nullam de ea faciant mentionem, infinitos occidit infirmitas ipsa. Medici nostri temporis ad sui placitum tribuebant medicamina, et in ea infirmitate incidere pontifices, reges, principes, marchiones, belli duces, milites, quasi omnes nobiles, mercatores et omnes qui in libidine residebant, clerici seculares, regulares unde optime dignoscebantur pudici ab impuris hominibus. Sed ex longa investigatione medici reperierunt medicamina morbo appropriata, scilicet sulphur et alia medicamina venenosa, unde nunc multi sanantur. Multique in ejus principio privati sunt membro, quoniam virga corrosa remanebat, alii sine naso, aliique oculis sunt privati. Erat quidem stupor et res miranda quæ ex vulva Deus in coitu posuit. Mulieres a viro, et viri a muliere continebantur : multos libros de eo morbo Gallico multi composuere.
Morbo Gallico ita graviter laborabat, ut oculum alterum penitus amitteret.
Margareta Szimonowa institrix de Cracovia per sex annos continuos passa Morbum Gallicum, ita quod videbatur facies putrefieri.
Icelle Jehanne qui estoit malade en sa jambe du Mal, que l'en dit de Sainte Genevieve et de S. Anthoine, etc.
Une meschine amaladi ; pour laquelle maladie, un nommé Jehan Marquien,..... qui se entremettoit de garir de Maladie de saint Germain, etc.
Magnusdicitur, idem atque
S. Johannis, Epilepsia. Lit. remiss. ann. 1370. in Reg. 100. Chartoph. reg. ch. 748 :
Icellui Jehannin chey à terre, si comme plusieurs autres foiz estoit cheu : car il estoit malades de la grosse maladie. Barigot estant entechié du grant mal, etc.in aliis ann. 1390. ex Reg. 138. ch. 232. Aliæ ann. 1395. in Reg. 149. ch. 124 :
Un tel homme entachié de mauvaises conditions ou maladies, et par especial de la grant maladie, dont l'en chiet.Denique aliæ ann. 1415. in Reg. 168. ch. 294 :
Des le temps de sa nascion le suppliant a esté entachié d'une maladie contagieuse, que l'en appelle le grant Mal ou le mal S. Jehan.
S. Fiacrii. Anonymus de Miraculis S. Thomæ Cantuar. edit. a Stapletono, cap. 33 :
Sanavit etiam eos, qui apostematibus, læsionibus,cæterisque morbis, vulgo S. Juliani, et S. Fiacrii appellatis, laborabant.
On trouva que il estoit mort du Mal S. Julien, dont il estoit entachiez.
Mal S. Ladre, in Lit. ann. 1369. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 197. Vide Lazari.
Morbum beati Lupi, seu aliter caducum, sustinere sæpius dicebatur.Aliæ ann. 1379. in Reg. 115. ch. 194 :
Et disoit icellui Regnault,... que du Mal S. Leu fussent eulx abatuz. Icellui homme faignant qu'il feust malade du Mal monsieur saint Loupt, etc.in aliis ann. 1413. ex Reg. 167. ch. 79.
Floresvel
Rosæ B. Mariæetiam appellatur, Scorbutus morbus, vel Eresipelas, sacer ignis, Ital.
Rosolia. Vide infra Rosillia. Charta Capit. Paris. ann. 1248 :
Cum ecclesia nostra in parte anteriori, qua ægri et Morbo, qui beatæ Mariæ nuncupatur vulgariter, laborantes..... reponi consueverunt, etc.Lit. remiss. ann. 1358. in Reg. 86. Chartoph. reg. ch. 157 :
Pour certaine maladie que ledit Grant-Jehan avoit paravant ladite navreure, et dont il estoit entachiez, c'est assavoir du Mal des roses Nostre Dame, etc.Aliæ ann. 1381. in Reg. 119. ch. 156 :
Icelle femme fu emprise et entechiée d'une maladie, nommé le Mal Nostre Dame, et aussi du Mal saint Santin, tellement que assez tost après ele ala de vie à trépassement.Vide supra Flores 3.
Et response donner pour le Heraut devant, Que le Mal S. Martin tenait moult fierement.
Supervenit ei quædam infirmitas in gula, quæ in illis partibus infirmitas S. Martini vulgaliter appellatur, et inde causata fuit magna inflatura in gula.Quæ Gallice ibid. in alia eadem de re Charta sic efferuntur :
Pour cause dou Mal mons. saint Martin, qui le tenoit en la gorge et en la bouche, si que à grant paine pouvoit parler, et que il en avoit la gorge toute enflée.
La suppliante qui aucuneffoiz est maladive de saint Mathelin, etc.Aliæ ann. 1448. in Reg. 179. ch. 173 :
Le suppliant estoit seurprins d'une maladie, appellée la Maladie saint Mathurin, qui encores bien souvent le tient deux ou trois foiz le jour, et est tout estourdi quant elle le tient, telement qu'il ne scet qu'il fait.
Depuis vint à laditte jambe une maladie, que l'en appelle le Mal S. Messent, et d'icelle maladie ledit Jehan jut au lit malade xv. jours, et puis est alez de vie à trépassement.
Anno salutis 1496. novum morbi genus cœpit in tota Francia, vulgariter Neapolitanus nuncupatus, propterea quod sub descensu Francorum in ipsum regnum primo ibidem inchoaverit. Dira lues et quam nulla sit ætas experta : pauci, pro numero ægrotantium, extincti ; sed multo pauciores a morbo servati.Longe antiquior est lues illa, si de ea intelligendus sit Guillelmus de Placentia in opere quod ann. 1275. inscripsit :
Summa conservationis et curationis,edito Venetiis ann. 1502. lib. 1. cap. 48. cujus titulus :
De pustulis albis et scissuris et corruptionibus, quæ fiunt in virga et circa præputium propter coitum cum meretrice vel fœda, vel ab alia causa.Huc etiam spectant, aut prope accedunt, quæ leguntur apud Murator. tom. 18. Script. Ital. pag. 358. ad ann. 1399 :
Dom. Nicolaus marchioConsule Transact. philosoph. et D.(Estensis) passus fuit in inguine unum tuberem sive angum, qui fuit ita rabidæ molestationis, quod dubitantibus quibusdam ex medicis, ne foret morbus naturæ pestilentis, de salute ipsius domini accidit non modica dubitatio. Sed divina gratia redactus cum medelis ad mollificationem et saniem, et demum scissus, nihil attulit dispendii formidati.
Astruc. Vide Morbus Franciosus.
Garin le Tresaudat pour homme, sourt, malade de Maladies obscures, desquelles il chiet souvent soubdainement, etc.
Jehan Carbonnel poure homme, incensé de sens et entendement, malade et entachié de la Maladie de S. Nazaire, etc.
Sicut cum recessisti a me, nunquam illi et lateris dolorem sensi..... Infirmitas illa vulgo Papici vocabatur, alio autem vocabulo ignis volatilis, alio modo gutta salsa nominatur.
Gravissimum pedum dolorem contraxerat, quem Morbum nunc Persicum, nunc paralysim medici vocant.Ibid. pag. 180 :
Magnum tumorem in altero pede cum morbo Persico conjunctum contraxerat.
de Pazzistom. 6. Maii pag. 310 :
Dominus Fabius.... gravem infirmitatem quam Ponderum vulgus nominat, cum febri continua intensisque doloribus patiens, etc.
André Guibretea qui paravant pou de temps avoit esté détenu et cheu du mal caduc, appellé vulgairement le Beau mal, etc.
Et disoient en haut, Entendez Francequin, Alés boire à Paris la chopine de vin, Et la soupelinette, et rostir le boudin ; Car vous ne vallez rien à maintenir hustin, N'a gesir tous vestus en haubert doublentin, N'a mengier le pain sec, boire l'eauë au matin, Vous y pourrez bien prendre le grant Mal S. Quentin.
Icellui Estevenin avoit le visage et le corps enflé, et lui sembloit et aussi le disoient les gens, que c'estoit le Mal S. Quentin.Aliæ ann. 1459. in Reg. 189. ch. 368 :
Il survint a icellui varlet une Maladie de S. Quentin, tellement qu'il fut tout enflé, etc.
Lepra, Gall.
De his, qui Regio Morbo vexantur, inquisisti, sive homines sive equi sint, quid faciendum sit de illis. Si homines ex nativitate aut genere, istius morbi sunt, hi extra civitatem conversari debebunt.Vide Ruffinum lib. 10. Hist. cap. 25.
Irruit post paucos dies, tam in victos, quam in victores, Romanus ille pestifer Morbus, et pæne omnes tam Monachos, quam famulos in brevi prosternit.Infra, de Pontio Cluniacensi Abbate :
Ille quidem Morbo Romano aliquamdiu fatigatus moritur.Mox apud eumdem
Febres Romanædicuntur pestiferæ, contagiosæ. Petrus Damianus lib. 1. Epist. 9 :
Cur ego non deseram pro cavendis tot animæ vulneribus Romam ? quanquam et ipsi corpori meo non sit prorsus innoxia, ut pote ferax febrium nec vagarum. Unde et tetrasticon hoc olim protulisse memini :
Qui quidem versus laudantur ab Alberico in Chron. MS. Vide Carmen de Curia Romana v. 110. apud Mabillon. tom. 4. Analector. vet.Roma vorax hominum, domat ardua colla virorum, Roma ferax febrium, necis est uberrima frugum. Romanæ febres stabili sunt jure fideles, Quem semel invadunt vix a vivente recedunt.
Febris Italica, apud Eckeardum juniorem de Casibus S. Gall. cap. 1. pag. 47.
Morbo advolante unius cruris sui virtute sub momento privatus est. Sagittæ vero Morbo non cessante.... non solum cruris virtute, sed etiam a totis viribus suis ab articulorum suorum novissimis pube tenus in una parte sui destitutus est.
Santin. Vide supra Morbus B. Mariæ.
Quod Morbis Sonticis vel quorum feritas omnem ingeniis artem eripit, ex solo pallii et chordæ divi nostri contactu remedia promiscue quærantur.Idem qui
Cum eadem epilepsia infestaretur, voto facto divo Valentino, cui nostrates curam propriam hujus morbi dicarunt, quin et ipsi Morbo Valentini nomen indiderunt.Gallis
Mal de sein, vel
Mal de saint Jean. Vide supra.
S. Antonii, Sacer ignis. Lit. remiss. ann. 1389. in Reg. 135. Chartoph. reg. ch.
Lequel enfant cheoit en maladie, que l'en dit de S. Othoine et de S. Verain, si avant, que lesdiz clers ne le porent plus souffrir en leur chambre, pour la puantise de laditte maladie.
Icellui Regnaut, qui n'a guerres avoit esté malades du Mal S. Victor, et lié comme homme hors du sens et de son mémoire, etc.
- 1 MAR-, a sickness, disease, disorder, distemper, ailment, illness, malady(of body or mind): Senectus ipsast morbus, T.: Si morbus amplior factus siet, T.: morbo interitura vita, S.: in morbo esse, be sick: adfecti morbis, Cs.: gravis oculorum: morbo tabescere: conflictari, N.: in morbum cadere, fall sick: morbum nancisci, N.: morbo mori, N.: homo aeger morbo gravi: ex morbo convalescere, recover.—Person.: Pallentes Morbi, V.—A disease, fault, vice: animi morbi sunt cupiditates, etc.: hic morbus, qui est in re p., ingravescet: Maxima pars hominum morbo iactatur eodem, H.: voltu morbum fateri, Iu.
-
…, periculum autem residebit et erit inclusum penitus in venis atque in visceribus rei publicae. Vt saepe homines aegri morbo gravi, cum aestu febrique iactantur, si aquam gelidam biberunt, primo relevari videntur, deinde multo gravius vehementiusque…
Cicero, in Catilinam
-
…febrique iactantur, si aquam gelidam biberunt, primo relevari videntur, deinde multo gravius vehementiusque adflictantur, sic hic morbus qui est in re publica relevatus istius poena vehementius reliquis vivis ingravescet. qua re secedant improbi, secernant se…
Cicero, in Catilinam
-
…opus, vel totum triduum Hui Universum triduum vide quid agas. Stat sententia. Di boni, quid hoc morbi est adeone homines immutarier Ex amore ut non cognoscas eundem esse Hoc nemo fuit Minus ineptus magis severus quisquam ,…
Terence, Eunuchus
-
…duobus senati decretis ex tanta multitudine neque praemio inductus coniurationem patefecerat neque ex castris Catilinae quisquam omnium discesserat tanta vis morbi ac veluti tabes plerosque civium animos invaserat. Neque solum illis aliena mens erat, qui conscii coniurationis fuerant ,…
Sallust, Catilina
-
…atra colorem. Vestibulum ante ipsum, primisque in faucibus Orci Luctus et ultrices posuere cubilia Curae ; pallentesque habitant Morbi, tristisque Senectus, et Metus, et malesuada Fames, ac turpis Egestas, terribiles visu formae Letumque ,…
Vergil, Aeneid
-
…cum primis ratione sagaci unde anima atque animi constet natura videndum, et quae res nobis vigilantibus obvia mentes terrificet morbo adfectis somnoque sepultis, cernere uti videamur eos audireque coram, morte obita quorum tellus amplectitur ossa. Nec me…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…poteram ego verbum ipsum interpretans morbos appellare, sed non conveniret ad omnia ; quis enim misericordiam aut ipsam iracundiam morbum solet dicere at illi dicunt θη. sit igitur perturbatio, quae nomine ipso vitiosa declarari videtur nec eae perturbationes…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…multis grata et probata, pluribus etiam suspecta et invisa an quod corporis gravitatem et dolorem animo iudicamus, animi morbum corpore non sentimus ita fit ut animus de se ipse tum iudicet, cum id ipsum, quo iudicatur ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…anguis emissus esset, quid esset futurum. At mors insecuta Gracchum est. Causa quidem, credo, aliqua morbi gravioris, non emissione serpentis ; neque enim tanta est infelicitas haruspicum, ut ne casu quidem umquam fiat ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…uberiores fructus ferre videntur quam olim ferebant, sive quia nulla nunc in re alia adquiescimus, sive quod gravitas morbi facit ut medicinae egeamus, eaque nunc appareat, cuius vim non sentiebamus cum valebamus. sed quid ego nunc…
Cicero, Epistulae ad Familiares