affectivus

affectīvus, a, um (affectus), I) ergreifend, rührend, Boëth. Aristot. top. 1, 13. p. 670. – II) einen Affekt (Willen) bezeichnend, Prisc. 17, 36.

affectivus , ‘affective’, volitional. b (sb. f.) volition. c earnest, heart-felt. quedam [res] ad speculativam partem anime magis relate, quedam vero ad ~am vel motivam Ps.-Gros. 300; a1290 an sit principalius in vi cogitativa animi an ~a Quaest. Ox. 127; praxis dicitur communiter ad scienciam factivam et ad ~am, que est operacio Duns Metaph. I 8 20D; quarta via dicit theologiam esse ~am; quod bene intelligi potest si ~a ponatur esse quedam practica; si autem ~a ponatur tercium membrum distinctum [sciencie] contra practicum et speculativum, sic est contra dicta in primo articulo Id. Sent. prol. 4. 26.  b ociositas est anime quo ad suam ~am maculativa J. Waleys V. Relig. I 2 f. 220. 1.  c 1328 dominacioni vestre preces agimus ~as quatenus ‥ Conc. II 551.