About
Menu

affligere

affligere [CL] , to strike. b to afflict, distress. c to inflict. afflictus flagris et stipitis ictu Aldh. VirgV 1320; hostes aut machinis ~ere aut fame afficere putabat G. Steph. I 39.  b adfligit, gehnaeh GlC A 232; ne forte vos ‥ temporalibus damnis ‥ ~at Bede HE IV 25; correpti ‥ morbo ‥ et gravissime adflicti Ib. III 27; o cor ‥ de quo, cum ~eretur, tam copiosa misericordia supereffluebat Anselm (Or. 13) III 52; magis afflictos exhilarare magis Nig. SS 2984; duritiis ‥ ~i carnem eligunt Gir. TH I 12; per mutuas cedes, flagella et tormenta varia se invicem ~entes Plusc. IX 1; 1407 afflictiones afflictis apponi Lit. Cant. III 103.  c simili pena in eos ~enda [qui] ‥ Conc. Scot. II 66.

Saved

Recent