affor
affor, In gen., to speak to, say to, address, accost
- pres. indic., but not in first person sing.; in the perf. part., the inf., and in the imper., second person); in gen. only poet.: aliquem, to speak to, to accost, or address one: quem neque tueri contra neque affari queas, Att.ap.Macr. 6, 1: licet enim versibus eisdem mihi adfari te, Attice, quibus adfatur Flamininum ille, *Cic. Sen. 1, 1: aliquem nomine, id. Brut. 72, 253; so id. ib. 3, 13; Verg. A. 3, 492: hostem supplex adfare superbum, id. ib. 4, 424: aliquem blande, Stat. Ach. 1, 251: ubi me adfamini, Curt. 4, 11: adfari deos, to pray to the gods, Att. ap Non. 111, 27; Verg. A. 2, 700: precando Adfamur Vestam, Ov. F. 6, 303: adfari mortuum, to bid farewell to the dead at the burial, to take the last adieu: sic positum adfati discedite corpus, Verg. A. 2, 644.—So also: adfari extremum, Verg. A. 9, 484.—
- II Esp.. in augurial lang., to fix the limits of the auspices: effari templa dicuntur ab auguribus; adfantur qui in his fines sunt, Varr. L. L. 6, § 53 Müll. (where the pass. use of the word should be observed; cf. Ap. Met. 11, 19, 1 Elm.).
- 1. toespreken, aanspreken [nomine alqm; alqm blandis verbis];
- 2. smeken [deos; hostem];
- 3. (Sen.) (pass.) affatum esse door het noodlot beschikt zijn.
- , only praesind. adfātur, adfāminī; imperf.adfābar (once); imper.adfāre; infin.adfārī; part.adfātus.—In gen., to speak to, say to, address, accost: Pyrrham, O.: hos adfabar, V.: hostem supplex adfare superbum. V.: licet enim versibus iisdem mihi adfari te, quibus, etc.—Esp., to invoke: deos, V.—To the dead, to bid a last farewell: sic positum adfati discedite corpus, V.: te adfari extremum, V.
-
…tempus spectacula poscit ; nunc grege de intacto septem mactare iuvencos praestiterit, totidem lectas de more bidentes. Talibus adfata Aenean nec sacra morantur iussa viri, Teucros vocat alta in templa sacerdos. Excisum Euboicae latus ingens rupis in…
Vergil, Aeneid
-
…. Redditus orbis erat. Quem postquam vidit inanem et desolatas agere alta silentia terras, Deucalion lacrimis ita Pyrrham adfatur obortis O soror, o coniunx, o femina sola superstes, quam commune mihi genus et patruelis origo ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…et versat in pectore fixa, ecquid erit praemi licet enim mihi versibus isdem affari te, Attice, quibus affatur Flamininum ille vir haud magna cum re, sed plenus fidei, quamquam certo scio non, ut Flamininum ,…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…Tages quidam dicitur in agro Tarquiniensi, cum terra araretur et sulcus altius esset impressus, extitisse repente et eum affatus esse, qui arabat. is autem Tages, ut in libris est Etruscorum, puerili specie dicitur visus ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…tu pridie Compitalia memento. balineum calfieri iubebo. et Pomponiam Terentia rogat ; matrem adiungemus. Θεοφράστου περὶ φιλοτιμίας adfer mihi de libris Quinti fratris. Scr. Anti medio circ. m. Aprili a. . CICERO ATTICO…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…iacet in maerore meus frater neque tam de sua vita quam de mea metuit. huic tu huic tu malo adfer consolationes, si ullas potes ; maxime quidem illam velim, ea quae ad nos delata sint aut falsa esse…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quo consilio, in temporibus situm est. itaque te in ea quaestione non exerceo ; ad ea quae dixi adfer si quid habes. equidem dies noctesque torqueor. Scr. ad urbem xiv sub noctem aut xiiii ante lucem…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…me de illo maluit quam se dicere, laudem singularem ; nam scripsit his verbis, cum hunc nomine esset adfatus ac si, ut cogitata praeclare eloqui possent, non nulli studio et usu elaboraverunt, cuius te paene principem…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…te praedicas et relegatos qui locus est aut tam desertus aut tam inhumanus qui illos, cum accesserint, non adfari atque appetere videatur qui homines tam agrestes qui se, cum eos aspexerint, non maximum cepisse vitae fructum putent…
Cicero, Philippicae
-
…potuit, inquam, esse aut gratior ulla salutatio aut ad hoc tempus aptior quam illius libri quo me hic adfatus quasi iacentem excitavit turn ille Nempe eum dicis, inquit, quo iste omnem rerum memoriam breviter et, ut…
M. Tullius Cicero, Brutus