affligo
affligo, to dash at, strike upon, throw down, overthrow, afflict
- Lit., to strike or beat a thing to some point, to cast or throw down or against, to dash, somewhere by striking; esp. of ships which are driven or cast away by the wind. —Constr. with ad or dat.: te ad terram, scelus, adfligam, I will dash thee to the earth, Plaut. Pers. 5, 2, 15 (791), and id. Rud. 4, 3, 71 (1008): nolo equidem te adfligi, id. Most. 1, 4, 19 (331): statuam, to throw down, overthrow, Cic. Pis. 38; so, monumentum, id. Cael. 32: domum, id. Dom. 40: (alces) si quo adflictae casu conciderint, Caes. B. G. 6, 27: infirmas arbores pondere adfligunt, id. ib.: tempestas naves Rhodias adflixit, ita ut, etc., dashed them about, shattered them, id. B. C. 3, 27.—So in descriptions of a battle: equi atque viri adflicti, etc., Sall. J. 101,11: ubi scalae comminutae, qui supersteterant, adflicti sunt, were thrown down, id. ib. 60, 7: ubi Mars communis et victum saepe erigeret et adfligeret victorem, Liv. 28, 19: imaginem solo, Tac. H. 1, 41: caput saxo, to dash against, id. A. 4, 45: aquila duos corvos adflixit et ad terram dedit, Suet. Aug. 96 Ruhnk.; so id. Dom. 23.— Poet., Ov. M. 12, 139; 14, 206; Sil. 9, 631.—
- II Fig.
- A To ruin, weaken, cast down, prostrate: cum prospero flatu ejus (fortunae) utimur, ad exitus pervehimur optatos; et cum reflavit, adfligimur, Cic. Off. 2, 6: virtus nostra nos adflixit, has ruined, id. Fam. 14, 4; id. Sest. 7: Pompeius ipse se adflixit, id. Att. 2, 19: senectus enervat et adfligit homines, id. Sen. 70: opes hostium, Liv. 2, 16: aliquem bello, id. 28, 39: Othonianas partes, Tac. H. 2, 33: amicitias, Suet. Tib. 51; so id. Aug. 66 et saep.—
- B To reduce, lower, or lessen in value (syn. minuo): hoc oratoris esse maxime proprium, rem augere posse laudando, vituperandoque rursus adfligere, to bring down, Cic. Brut. 12.—Trop., of courage, to cast down, dishearten, to diminish, lessen, impair: animos adfligere et debilitare metu, Cic. Tusc. 4, 15, 34.—
- C Adfligere causam susceptam, to let a lawsuit which has been undertaken fall through, to give up, abandon, Cic. Sest. 41, 89.
- —Hence, afflictus (adf-), a, um, P. a.
- A Cast down, ill used, wretched, miserable, unfortunate, distressed; lit. and trop.: naves, damaged, shattered, Caes. B. G. 4, 31: Graecia perculsa et adflicta et perdita, Cic. Fl. 7: ab adflictā amicitiā transfugere et ad florentem aliam devolare, id. Quint. 30: non integra fortuna, at adflicta, id. Sull. 31: adflictum erigere, id. Imp. Pomp. 29.—Comp.: adflictiore condicione esse, id. Fam. 6,1; hence: res adflictae (like accisae and adfectae), disordered, embarrassed, ruined circumstances, affairs in a bad state, ill condition, Sall. J. 76, 6; so Luc. 1, 496; Just. 4, 5: copiae, Suet. Oth. 9.—
- B Fig.
- 1 Of the mind: cast down, dejected, discouraged, desponding: aegritudine adflictus, debilitatus, jacens, Cic. Tusc. 4, 16: luctu, id. Phil. 9, 5: maerore, id. Cat. 2, 1: adflictus vitam in tenebris luctuque trahebam, Verg. A. 2, 92; Suet. Oth. 9.—
- 2 Of character, like abjectus, abandoned, outcast, depraved, low, mean, base, vile: homo adflictus et perditus, Cic. Phil. 3, 10: nemo tam adflictis est moribus, quin, etc., Macr. S. 6, 7.—Sup. and adv. not used.
- 1. slaan, smijten, gooien (tegen: ad of dat.) [alqm ad terram; caput saxo; vasa parietibus; navem undae hard laten neerkomen in het water];
- 2. beschadigen; verwonden; ➤ lapsu equi afflictus;
- 3. (a) op de grond werpen, neergooien [statuam; monumentum]; pass. op de grond vallen, naar beneden vallen; (b) (metaf.) neerdrukken, ten val brengen [auctoritatem doen wankelen; consulare nomen door het slijk halen];
- 4. verzwakken; ➤ proelio opes hostium ~; fames affligebat hostes;
- 5. teisteren; ➤ vectigalia bellis affliguntur hebben te lijden onder de oorlogen;
- 6. bedroeven, ontmoedigen; ➤ animos ~; maerore afflictus;
- 7. refl. verdriet hebben, tobben, lijden (over, aan: abl.) [vulnere; pestilentia]; / p. adj. afflīctus, a, um (a) ontwricht, ellendig [fortuna; amicitia; res -ae slechte stand v. zaken; Italia cladibus]; (b) terneergeslagen, bedroefd; (c) veracht, verwerpelijk; ➤ homo afflictus et perditus; afflicti mores.
煩。磨難。拆。壓。— mores 壞風俗。— eum terrae vel ad terram 打彼至地。
Suggest a Translation
See an image
- to dash at, strike upon, throw down, overthrow: statuam: monumentum: si quo adflictae casu conciderunt (alces), Cs.: ad quos (scopulos) adflictam navem videres.— Meton., to damage, injure, shatter: tempestas naves adflixit, ita ut, etc., Cs.—Fig., to ruin, damage, injure, harass, distress, overthrow: senectus me: ad adfligendum equestrem ordinem, humiliating: qui (milites) cum uno genere morbi adfligerentur, were decimated: cum reflavit (fortuna), adfligimur, we are shipwrecked: amissi eius desiderio adflictus, distressed, Cu.: vectigalia bellis adfliguntur, suffer: causam susceptam, i. e. abandon a cause once undertaken.—To cast down, dishearten: animos metu.
-
…ei ferrum e manibus extorsimus, quod incolumis civis, quod stantem urbem reliquit, quanto tandem illum maerore esse adflictum et profligatum putatis iacet ille nunc prostratus, Quirites, et se perculsum atque abiectum esse sentit et retorquet oculos…
Cicero, in Catilinam
-
…qui vestrum exercet amorem, mirifice est a te nactus utrumque malum. nam quotiens futuit totiens ulciscitur ambos illam adfligit odore, ipse perit podagra. Dicebas quondam solum te nosse Catullum, Lesbia, nec prae me velle tenere…
Catullus, Carmina
-
…magnitudine paulo antecedunt mutilaeque sunt cornibus et crura sine nodis articulisque habent neque quietis causa procumbunt neque, si quo adflictae casu conciderunt, erigere sese aut sublevare possunt. His sunt arbores pro cubilibus ad eas se applicant atque ita…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sociorum Massiliensium, civium Romanorum omnium testimoniis tabulisque premeretur, tamen esset vobis magno opere providendum ne, quos ita adflictos a vestris patribus maioribusque accepissetis ut contemnendi essent, eos pertimuisse et eorum minis et terrore commoti esse videremini .…
Cicero, pro Fonteio
-
…laetitia tardavit. hunc in illo timore et fuga Tigranes, rex Armenius, excepit diffidentemque rebus suis confirmavit et adflictum erexit perditumque recreavit. cuius in regnum postea quam L. Lucullus cum exercitu venit, plures etiam gentes contra…
Cicero, pro Lege Manilia
-
…in rostra atque in contionem attulisses, nec tuas umquam ratis ad eos scopulos appulisses ad quos Sex. Titi adflictam navem et in quibus C. Deciani naufragium fortunarum videres. sed in his rebus omnibus imprudentia laberis. causam…
Cicero, pro Rabirio Perduellionis Reo
-
…gratiam referent quae memoria, quae vis ingeni, quae magnitudo observantiae tot tantisque beneficiis respondere poterit qui mihi primus adflicto et iacenti consularem fidem dextramque porrexit, qui me a morte ad vitam, a desperatione ad spem, ab…
Cicero, post Reditum in Senatu
-
…iam fides de Gabinio gravius agere. quem enim ex tantis inimicitiis receptum in gratiam summo studio defenderim, hunc adflictum violare non debeo. Quocum me si ante Cn. Pompei auctoritas in gratiam non reduxisset, nunc iam ipsius…
Cicero, pro Rabirio Postumo
-
…, at amicissimi hominis auctoritate confirmandum etiam atque etiam puto, nec iis quidem verbis, quibus te consoler ut adflictum et iam omni spe salutis orbatum, sed ut eum, de cuius incolumitate non plus dubitem quam te memini…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…; neque vero illa popularia sunt existimanda, iudiciorum perturbationes, rerum iudicatarum infirmationes, restitutio damnatorum, qui civitatum adflictarum perditis iam rebus extremi exitiorum solent esse exitus ; nec, si qui agros populo Romano pollicentur, si aliud…
Cicero, de Lege Agraria