allegorice
allēgoricē, Adv. (allegoricus), allegorisch, Spät. – ➳ Dafür in den Scholien allegoricōs, zB. Porph. Hor. sat. 2, 3, 284 u. Serv. Verg. ecl. 1, 29.
quamvis ‥ latentem ‥ in litteris sensum perscrutantes ~e ad sinagogae tipum retulerint
hec omnia ~e intelligenda
~e, tropologice ex hujusmodi enigmatice revelatis eliciunt [sensus ]
allēgŏrĭcē, allégoriquement : Pomp. Porphyr. Hor. S. 2, 3, 284, etc.