allegoricus
allēgŏrĭcus, a, um, adj., = ἀλληγορικός,
- allegorical: lex, Arn. 5, p. 183: ambages, id. 5, p. 186.—Adv.: allēgŏrĭcē, allegorically, Arn. 5, p. 183; Tert. adv. Marc. 3, 5 fin.; Aug. ad Genes. tit. 4, 28.
allēgoricus, a, um (ἀλληγορικός), allegorisch, Eccl.
Arcturus ‥ rigidam priscae legis austeritatem ~is enigmatibus praefigurat
de aedificatione Templi ~ae [v. l. alligoricae ] expositionis libros
‘sermones’ vocat ~as prolationes
quatuor sunt sensus scripture sacre, viz. hystoricus, ~us, tropologicus et anagogicus
allēgŏrĭcus, a, um, allégorique, symbolique : Tert. Res. 19.